W latach 1945–1950 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni malarskiej Zbigniewa Pronaszki. Nauki pobierał u profesorów: Zygmunta Radnickiego, Wacława Taranczewskiego, Jana Hoplińskiego i Ludwika Gardeckiego. Po studiach przejściowo porzucił twórczość malarską na rzecz działalności konserwatorskiej. Pracował w Państwowej Pracowni Konserwacji Zabytków, aby po niespełna 3 latach rozpocząć prowadzenie prywatnej pracowni, czynnej do czasu choroby w 1993 r.
Stanisław Komorowski pozostawił dokumentację fotograficzną i opisową odrestaurowanych 3500 obiektów, głównie malarstwa sztalugowego. Wśród autorów odnowionych prac znajdują się takie nazwiska jak: Carracci, Kalf, Rubens, Veronese, Velazquez, Steen, Terborch oraz Corot, Daumier, Dupre, Vlaminck. Restauracji w staromiejskiej pracowni poddano między innymi ponad 50 obrazów Jacka Malczewskiego, ok. 50 prac Wojciecha Kossaka, 20 Józefa Brandta, oraz liczne prace Aleksandra Gierymskiego, Jana Piotra Norblina, Juliusza i Wojciecha Kossaków, Jana Matejki, Maurycego Gottlieba, Henryka Siemiradzkiego, Władysława Czachórskiego, Leona Wyczółkowskiego, Konrada Krzyżanowskiego, Józefa Pankiewicza i innych.