Gdańska Macierz Szkolna (przed 1938 oficjalnie: Macierz Szkolna w Gdańsku) – polska organizacja oświatowa w Wolnym Mieście Gdańsku, w latach 1921–1939.
Historia W okresie kilkunastu lat Macierz Szkolna stworzyła kompletny system szkolnictwa polskiego w Wolnym Mieście Gdańsku – od ochronek dla kilkuletnich dzieci, szkół wraz z opieką lekarską, koloniami letnimi i bursami dla uczniów. W 1922 do jedynego gimnazjum uczęszczało 199 uczniów, w 1934 w 14 szkołach uczyło się 2305 dzieci i młodzieży, dodatkowo 681 dzieci w 20 ochronkach. Kolejno otwierano szkoły: 1922 – Gimnazjum Polskie w Gdańsku, 1926 – Polska Szkoła Handlowa w Gdańsku, 1927 – szkoła powszechna w Gdańsku, 1929 – wyższa szkoła handlowa w Gdańsku, szkoła powszechna w Nowym Porcie, 1930 – szkoły powszechne we Wrzeszczu i Sopocie, 1934 – szkoła średnia niższego stopnia w Gdańsku, szkoły powszechne w Trąbkach Wielkich, Ełganowie, Szymankowie, a także przejęto Konserwatorium Muzyczne Polskiego Towarzystwa Muzycznego, 1937 – Zawodowa Szkoła Dokształcająca w Gdańsku i powszechna w Piekle, 1938 – szkoły dokształcające w Trąbkach Wielkich, Ełganowie, Piekle.
Prezesi 1921–1926 – Franciszek Kubacz 1926–1928 – Tadeusz Czarnowski, dyr. Dyrekcji Kolei w Gdańsku 1929–1933 – Bogusław Dobrzycki, dyr. Dyrekcji Okręgowej Kolei w Gdańsku Czesław Świałkowski, architekt, ok. 1936Gustaw K.E. Budzyński, W Piekle, Pismo Politechniki Gdańskiej, nr 2/2008
Przypisy
Kategoria:Polska oświata w Wolnym Mieście Gdańsku