mały|Dwa Boforsy 40 mm Mk 1 (szybkostrzelność 160/min) strzelające podczas ćwiczeń w 1944 r. Szybkostrzelność – liczba strzałów, jaką dana broń palna może oddać w ciągu określonego czasu (najczęściej minuty).
Szybkostrzelność teoretyczna Szybkostrzelność teoretyczna to szybkostrzelność wyliczana bez brania pod uwagę pojemności magazynków i czasu ich zmieniania, czasu celowania, stopnia nagrzania lufy itp., a także czynników atmosferycznych. Dla typowych współczesnych karabinów maszynowych wynosi od 600 do 1200 strzałów na minutę, ale napędowe karabiny maszynowe M134 Minigun osiągają nawet 100 strzałów na sekundę. Dawniej nazywana kadencjąAndrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak, Encyklopedia współczesnej broni palnej, s. 222..
Szybkostrzelność teoretyczną wyznacza się ze wzoru:
gdzie: – szybkostrzelność teoretyczna w strz./min, – wartość czasu pomiędzy kolejnymi strzałami w serii.
Przykłady szybkostrzelności teoretycznej Działko M242 Bushmaster – regulowana 100, 200 lub 500 strz./min Granatnik automatyczny LAG 40 SB – 215 strz./min Chauchat – 250 strz./min Maxim MG-08 – 450 strz./min Browning M1917 – 450–600 strz./min MP-40 – 500 strz./min StG-44 – 500 strz./min Bren Mk.I – 500 strz./min BAR M1918 – 500 strz./min Diegtiariow DPM – 520–580 strz./min M-60 – 550–650 strz./min Maxim wz. 1910 – do 600 strz./min Uzi – 600 strz./min AK – 600 strz./min Kbk wz. 96 Beryl – 700 strz./min Galil ARM – 650 strz./min Karabin L85 – 700–800 strz./min M-16 – 700–950 strz./min FN Minimi – 750–1000 strz./min MP-5 – 800 strz./min Hajbar KH2002 – 800–850 strz./min Thompson – 900 strz./min MG-42 – 1100–1250 strz./min Ingram M11 – 900–1000 strz./min Armata przeciwlotnicza ZU-23-2 – 1600–2000 strz./min (z obu luf) M134 Minigun – 4000–6000 strz./min M61 Vulcan – do 6000 strz./min GSz-6-23 – 9000–10 000 strz./min Działko GSz-23 – 3000–3400 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna Szybkostrzelność praktyczna to średnia liczba strzałów, jaką można oddać z danego egzemplarza broni w określonej jednostce czasu przy normalnych warunkach eksploatacyjnych przez dobrze wyszkolonego strzelca (obsługę). Parametr ten uwzględnia czas potrzebny na wycelowanie i przeładowanie broni. W przypadku danej broni, wartość szybkostrzelności praktycznej jest wyraźnie niższa od teoretycznej.
Szybkostrzelność praktyczna nie jest pojęciem jednoznacznym. Parametr ten może uwzględniać średni czas wymiany magazynków, nabojów w magazynku lub taśmy albo czas używania załadowanej broni do wyczerpania się amunicji w taśmie lub magazynku.
Przykłady szybkostrzelności praktycznej muszkiet – 1 strz./min karabin skałkowy – 1 strz./min jednostrzałowy karabin iglicowy – 20 strz./min karabin powtarzalny – 12 strz./min karabin samopowtarzalny – do 30 strz./min karabin automatyczny – 30–40 strz./min (ogień pojedynczy), 90–100 strz./min (seriami) rkm – 80–150 strz./min ckm – 150–200 strz./min lekki moździerz – 18–20 strz./min średni moździerz – 3–5 strz./min granatnik jednostrzałowy – 6–7 strz./min granatnik rewolwerowy – 18–20 strz./min granatnik ppanc. (RPG-2) – 4–6 strz./min
Szybkostrzelność dopuszczalna Szybkostrzelność dopuszczalna to średnia liczba strzałów, jaką można oddać z danej broni w konkretnych warunkach eksploatacyjnych, bez ryzyka uszkodzenia lub nadmiernego zużycia jej elementów. Podstawowym kryterium przy określaniu szybkostrzelności dopuszczalnej jest nagrzewanie się lufy. Ten rodzaj szybkostrzelności obliczamy korzystając z bilansu cieplnego ścianki lufy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wielkości kinematyczne Kategoria:Broń palna