Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia (, , , 2323 m) – przełęcz w Tatrach Wysokich znajdująca się pomiędzy dwoma Mięguszowieckimi Szczytami: Wielkim (Veľký Mengusovský štít, 2439 m) i Pośrednim (Prostredný Mengusovský štít, 2389 m).
Jest to wąska i głęboka przełęcz w głównej grani tatrzańskiej na granicy polsko-słowackiej. Na północny wschód, do Bańdziocha, opada z niej głęboki żleb o dwóch korytach i dwóch spiętrzeniach. Górne spiętrzenie, tuż poniżej przełęczy jest bardzo kruche i strome. Spiętrzenie dolne to próg o wysokości około 40 m znajdujący się na wysokości Tarasu Sokołowskiego. Na południowy zachód, do Doliny Hińczowej z przełęczy również opada żleb,
Przełęcz nie była używana jako połączenie leżących poniżej dolin: Rybiego Potoku i Hińczowej (Hincova dolina) – w tym celu wykorzystywano pobliską Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem.
Pierwsze odnotowane wejścia: latem – Ignacy Król, Ludwik Pręgowski, 4 sierpnia 1904 r., zimą – Jerzy Mitkiewicz, Ryszard Schramm, 2 kwietnia 1949 r.
Drogi wspinaczkowe Północno-wschodnim żlebem przez wschodnią ścianę Mięguszowieckiego Szczytu (z Bańdziocha, z ominięciem progu); II, miejsce III w skali tatrzańskiej, 1 godz. 30 min Północno-wschodnim żlebem przez północną ścianę Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego; (z Bańdziocha, z ominięciem progu); II, 1 godz. 30 min Z Doliny Hińczowej, od południowego zachodu; miejsca I, od podstawy ściany 45 min, od szlaku nad Wielkim Hińczowym Stawem 1 godz. 30 min. mały|lewo|Przełęcz od południa
Przypisy Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky. Produkty leteckého laserového skenovania.
Kategoria:Przełęcze polskich Tatr Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr