György Kósa (ur. 24 kwietnia 1897 w Budapeszcie, zm. 16 sierpnia 1984 tamże) – węgierski kompozytor i pianista.
Życiorys Już w dzieciństwie przejawiał uzdolnienia muzyczne i podjął pierwsze próby kompozytorskie. W wieku 10 lat rozpoczął prywatnie naukę gry na fortepianie u Béli Bartóka, następnie w latach 1908–1915 był jego studentem w Królewskiej Akademii Muzycznej w Budapeszcie. Uczył się też kompozycji u Victora von Herzfelda i Zoltána Kodálya (1908–1912) oraz fortepianu u Ernő Dohnányiego (1915–1916). W latach 1916–1917 był korepetytorem opery w Budapeszcie. W latach 1917–1920 odbył tournée jako pianista po Niemczech, Austrii, Włoszech i Afryce Północnej. Od 1920 do 1921 roku pełnił funkcję dyrygenta teatru w Trypolisie. Po powrocie do Budapesztu w 1921 roku występował jako akompaniator, od 1927 do 1960 roku uczył gry na fortepianie w Akademii Muzycznej.
Jako pianista wykonywał zarówno repertuar klasyczny, jak i muzykę współczesną. Otrzymał nagrodę im. Erkela (1955). W 1963 roku uhonorowany tytułem Zasłużonego Artysty (Érdemes Művésze díj), a w 1972 roku Wybitnego Artysty (Kiváló Művésze-díj).
Twórczość Twórczość Kósy ukształtowała się pod wpływem ekspresjonizmu, kompozytor podejmował w swoich dziełach tematykę religijną i ogólnoludzką. Silne znaczenie w jego twórczości mają inspiracje literackie, w utworach wokalnych czerpał m.in. z Biblii, poezji chińskiej, utworów Villona, Rilkego i T.S. Eliota. Początkowo pozostawał pod wpływem twórczości Béli Bartóka, jednak nie przejął od niego fascynacji folklorem, do którego sięgał jedynie marginalnie, w poszukiwaniu elementów fantastycznej baśniowości. Symfonie Kósy mają charakter programowy i nawiązują do wzorców mahlerowskich.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Węgierscy kompozytorzy Kategoria:Węgierscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie