György Kósa (ur. 24 kwietnia 1897 w Budapeszcie, zm. 16 sierpnia 1984 tamże) – węgierski kompozytor i pianista.

Życiorys Już w dzieciństwie przejawiał uzdolnienia muzyczne i podjął pierwsze próby kompozytorskie. W wieku 10 lat rozpoczął prywatnie naukę gry na fortepianie u Béli Bartóka, następnie w latach 1908–1915 był jego studentem w Królewskiej Akademii Muzycznej w Budapeszcie. Uczył się też kompozycji u Victora von Herzfelda i Zoltána Kodálya (1908–1912) oraz fortepianu u Ernő Dohnányiego (1915–1916). W latach 1916–1917 był korepetytorem opery w Budapeszcie. W latach 1917–1920 odbył tournée jako pianista po Niemczech, Austrii, Włoszech i Afryce Północnej. Od 1920 do 1921 roku pełnił funkcję dyrygenta teatru w Trypolisie. Po powrocie do Budapesztu w 1921 roku występował jako akompaniator, od 1927 do 1960 roku uczył gry na fortepianie w Akademii Muzycznej.

Jako pianista wykonywał zarówno repertuar klasyczny, jak i muzykę współczesną. Otrzymał nagrodę im. Erkela (1955). W 1963 roku uhonorowany tytułem Zasłużonego Artysty (Érdemes Művésze díj), a w 1972 roku Wybitnego Artysty (Kiváló Művésze-díj).