Brandys – polski herb szlachecki.
Opis herbu
Opis historyczny Kasper Niesiecki blazonuje herb następująco: Według Juliusza Ostrowskiego:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy o polu czerwonym korona, z której wychodzi po ramię zbrojna ręka, skierowana do góry ku hełmowi, choć w łokciu trochę przekrzywiona, miecz trzyma w dłoni, na dół końcem obrócony.
W klejnocie taka sama ręka.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.
Geneza Herb Brandys figuruje w Polsce od XV wieku, pieczętowała się nim pruska rodzina Brandysów. Znane jest nam imię Jana Giszgra Brandysa z 1458 roku. A także Henryka Brandysa.
Herbowni Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Brandys
Zobacz też Heraldyka polska Ród herbowy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897 - T. 1. - 620 stron. Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1898 - T. 2. - 380 stron.
Kategoria:Herby własne