Mihajlo D. Mesarovic (ur. 2 lipca 1928 w Zrenjaninie) – serbski naukowiec, profesor Uniwersytetu Case Western Reserve. Mesarovic był pionierem w dziedzinie teorii systemów, był doradcą naukowym UNESCO ds. zmian globalnych, a także członkiem Klubu Rzymskiego.

Życiorys Ukończył Wydziału Inżynierii Elektrycznej Uniwersytetu w Belgradzie w 1951 roku. W 1955 roku uzyskał stopień doktora od Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk.

Od 1951 do 1955 Mesarović był asystentem naukowym w Instytucie Nikoli Tesli w Belgradzie. W latach 1955–1958 był kierownikiem działu inspekcji Instytutu. W tym samym czasie Mesarović zajmował stanowiska akademickie na Uniwersytecie w Belgradzie w Jugosławii od 1954 do 1958 roku. W 1958 roku został profesorem w Massachusetts Institute of Technology / USA (MIT), gdzie służył do 1959 roku. Był profesorem nadzwyczajnym na Case Western Reserve University od 1959 do 1964 i profesorem od 1964 do 1978.

Od 1978 był profesorem inżynierii systemów i matematyki Cady Staley.

W 1999 roku został mianowany doradcą naukowym ds. zmian globalnych przez Federico Mayor, Dyrektora Generalnego UNESCO. Pełniąc tę funkcję, Mesarović udał się do siedziby UNESCO w Paryżu i doradzał gabinetowi dyrektora generalnego w kwestiach takich jak zmiany klimatu, ekonomia, ludność, transfer technologii i edukacja kobiet w krajach rozwijających się.

W 2005 roku otrzymał nagrodę Hovorka od Case Western Reserve University za wyjątkowe osiągnięcia. W 2005 roku otrzymał nagrodę za całokształt twórczości Klubu Rzymskiego w USA.

Wybrane publikacje 1960. Multi-variable Control Systems. MIT Press. 1962. General Systems Theory and Systems Research Contrasting Conceptions of Systems Science. (ed.) Proceedings from the Second System Symposium. 1964. Foundations for a General Systems Theory. (ed.) 1968. Systems Theory and Biology. (ed.). Springer Verlag. 1970. Non-Numerical Problem Solving. with R. Banerji (ed.), Springer Verlag, 1970. 1970. Theory of Multi-level Hierarchical Systems. With D. Macko and Yasuhiko Takahara. Academic Press. 1972. Mathematical Theory of General Systems. With Y. Takahara. Academic Press. 1972. Organization Structure: Cybernetic Systems Foundation. IFSR Int’l. Series on Systems Science and Engineering, Vol. 22. Kluwer, Academic Publishers. 1972. Systems Approach and the City. Edited with Arnold Reisman. North Holland Publishing Co., Amsterdam. 1974. Mankind at the Turning Point, Second Report to the Club of Rome, co-authored with Eduard Pestel. Dutton, reviewed with summaries of chapters. 1975. General Systems Theory: Mathematical Foundations. With Yasuhiko Takaraha. 1994. Abstract Systems Theory, Springer 1996. Cybernetics of global change: human dimension and managing of complexity. With David L. McGinnis and A. West Dalton. UNESCO MOST policy papers 3, 43 p.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Teoretycy sterowania Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia serbskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Zrenjaninie