Bitwa pod Kamieniem – walki oddziałów 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej z oddziałami sowieckimi w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza W maju 1920, po zajęciu Kijowa i zdobyciu przyczółków mostowych po wschodniej stronie Dniepru, wojska polskie przeszły do obrony. Wódz Naczelny Józef Piłsudski zdawał sobie sprawę z tego, że nie udało mu się rozbić większych sił nieprzyjaciela, a jedynie zmusił je do wycofania się dalej na wschód. Stąd też planował nowe uderzenie, tym razem na północnym odcinku frontu wschodniego. W tym czasie dowódca Frontu Zachodniego Michaił Tuchaczewski grupował wojska na wschodnim brzegu Berezyny i także przygotowywał je do ofensywy.
Wchodząca w skład polskiej 1 Armii gen. Stefana Majewskiego 1 Dywizja Litewsko-Białoruska gen. Jana Rządkowskiego broniła odcinka frontu od jeziora do jeziora Woroń. Rejon Lepla obsadzały oddziały II Brygady Litewsko-Białoruskiej.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko PolskieDywizja Litewsko-Białoruskagen. Jan Rządkowski 1 Armia⇒ Wileński pułk strzelcówmjr Stanisław BobiatyńskiDywizja Lit.-Biał.→ I/ wileńskiego psWileński ps→ II/ wileńskiego ps→ szwadron 3 pułku strzelców konnychDywizja Lit.-Biał. Armia Czerwonaoddziały ACz Walki pod Kamieniem W pierwszej dekadzie maja 1920 dowództwo polskiej 1 Armii zarządziło dokonanie wypadu na Kamień siłami 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Jego celem było rozpoznanie sił przeciwnika koncentrujących się pod Leplem. Dowódca dywizji gen. Jan Rządkowski powierzył to zadanie wileńskiemu pułkowi strzelców, wzmocnionemu kawalerią dywizyjną.
Nocą 8 maja I batalion pułku ruszył na Kamień przez Stare Sioło, II batalion przez Studzienną – Pligówkę i dalej wzdłuż traktu Lepel – Kamień. Szwadron 3 pułku strzelców konnych miał obejść Kamień od południowego wschodu i uderzyć na tyły przeciwnika. Strzelcy konni zostali jednak zatrzymani przez piechotę sowiecką pod Borem i pod Kamień nie dotarli. O świcie II batalion uderzył na miasteczko od południowego zachodu, a I batalion od północnego wschodu i około 6.30 polska piechota opanowała Kamień. Sowiecka załoga broniła się jeszcze koło cerkwi i na cmentarzu żydowskim. Około 7.00 od strony Korniłówki, Kabaka i folwarku Ostrowno na pozycje polskie uderzyły sowieckie odwody. Wspierane ogniem trzech baterii artylerii i ogniem broni maszynowej tyraliery czerwonoarmistów atakowały „na bagnety”. Poszczególne kompanie polskie musiały przebijać się w walce wręcz na pozycje wyjściowe. Około 14.00 bataliony przybyły do Lepla.
Bilans walk Wypad zakończył się połowicznym sukcesem. Przyprowadzono kilku jeńców, których zeznania potwierdziły informacje o koncentracji dużych sił przeciwnika. Straty batalionu to 39 poległych, rannych i zaginionych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920 Kategoria:Bitwy i boje 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej