Stefan Wiktor (ur. 26 grudnia 1874 w Rozwadowie), zm. 13 kwietnia 1933 we Lwowie) – polski inżynier i urzędnik kolejowy.
Życiorys Jego ojcem był lekarz pułkowy. Uczęszczał do IV gimnazjum we Lwowie, studiował na wydziale inżynierii Szkoły Politechnicznej we Lwowie (1892–1898). Podejmuje pracę na kolei, na której był zatrudniony w służbie drogowej. Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Działał w ruchu związkowym, początkowo w Galicji Wschodniej/Małopolsce Wschodniej m.in. współorganizując Komitet Narodowy Polskich Kolejowców w Stanisławowie (1918), następnie zakładając Polski Związek Kolejowców, którego był też pierwszym prezesem (1919–1920Kolejowiec Polski z 13 marca 1920). Kierował pracami odbudowy zniszczonych przez I wojnę światową górskich szlaków kolejowych w dolinie Prutu. Powierzono mu pełnienie funkcji prezesa dyrekcji kolei - w Stanisławowie (1924–1931) oraz we Lwowie (1931–1933). Jednocześnie wykładał na Politechnice Lwowskiej przedmiot „utrzymanie kolei” (1923–1933Program Politechniki Lwowskiej na rok naukowy 1932/1933).
Zmarł na udar serca. Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we LwowieInżynier Kolejowy nr 10/1933Życie Technickie nr 8-9/1933Gazeta Lwowska nr 106/1933.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Rozwadowie (Stalowa Wola) Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani ze Stanisławowem Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Zmarli w 1933