Veurne (M935) – belgijski trałowiec z lat 50. XX wieku, jedna z 26 zbudowanych dla Belgijskiej Marynarki Wojennej jednostek amerykańskiego typu Adjutant. Stępkę okrętu położono w grudniu 1955 roku w stoczni Hodgdon Brothers w East Boothbay, a w skład marynarki wojennej Belgii został wcielony 23 sierpnia 1956 roku. W 1969 roku okręt przebudowano na niszczyciel min. Jednostkę wycofano ze służby w 1987 roku.
Projekt i budowa Projekt trałowców typu Adjutant (Blackbird) powstał jako rozwinięcie drugowojennych jednostek typu YMS. Okręty miały w większości zasilić floty państw sojuszniczych, w ramach Major Defense Acquisition Program (MDAP). Spośród 159 zbudowanych jednostek oryginalnego typu Blackbird tylko 20 zostało przejętych United States Navy, a wiele zbudowano za granicą z amerykańską i brytyjską pomocą.
Przyszły „Veurne” zbudowany został w stoczni Hodgdon Brothers w East Boothbay. Stępkę okrętu położono w grudniu 1955 roku, nieznana jest data wodowania. Jednostka miała nosić oznaczenie MSC-260.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był przybrzeżnym, małomagnetycznym trałowcem o długości całkowitej 44 metry (42 metry między pionami), szerokości 8,3 metra i zanurzeniu 2,6 metra. Kadłub okrętu wykonany był z drewna. Wyporność standardowa wynosiła 330 ton, a pełna 390 ton. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne General Motors 8-268A o łącznej mocy 880 KM, napędzających dwie śruby. Prędkość maksymalna jednostki wynosiła 13,5 węzła. Zapas paliwa wynosił 28 ton, co zapewniało zasięg 2700 Mm przy prędkości 10,5 węzła.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się początkowo z podwójnego zestawu działek plot. kalibru 20 mm Oerlikon Mark 24 L/70. Wyposażenie trałowe obejmowało trały: mechaniczny, elektromagnetyczny i akustyczny. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar nawigacyjny 1229 oraz kadłubowy sonar AN/UQS-1.
Załoga okrętu składała się z 36 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Veurne” został wcielony w skład Belgijskiej Marynarki Wojennej 23 sierpnia 1956 roku, przybywając do Belgii 7 września. Okręt otrzymał numer burtowy M935. W 1969 roku dokonano zmiany uzbrojenia artyleryjskiego jednostki, w miejsce podwójnego zestawu działek Oerlikon montując pojedyncze działko plot. kalibru 40 mm Bofors Mark 3 L/60. W tym samym roku okręt przebudowano na niszczyciel min, usuwając dotychczasowy sonar i wyposażenie trałowe, montując w zamian brytyjski sonar Plessey 193M, pędniki cykloidalne Voith-Schneider oraz komorę dekompresyjną i wyposażenie nurkowe. Bazą jednostki była Ostenda. Okręt wycofano ze służby w 1987 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Belgijskie niszczyciele min Kategoria:Belgijskie trałowce typu Adjutant