Liberty International (wcześniej International Society for Individual Liberty lub ISIL„Who are we?”, Liberty International official site.) jest niedochodową, wolnościową organizacją edukacyjną z siedzibą w San Francisco.
Organizacja zrzesza członków w ponad 80 krajach świata i odpowiada między innymi za jedną z największych międzynarodowych konferencji wolnościowych Światowej Konferencji Liberty International, której wykładowcami byli zarówno Milton Friedman, jak i prezydent Kostaryki Miguel Ángel RodríguezA Trip to Costa Rica -- COSTA RICA – PRE-CONFERENCE TOURING, Ben Best, benbst.com..
Polak, Jacek Spendel, pełni funkcję obecnego prezesa Liberty International.
Historia Stowarzyszenie na rzecz Wolności Indywidualnej (Society for Individual Liberty – SIL) zostało założone w 1969 roku przez Dona Ernsbergera i Dave’a Waltera, po tym, jak aktywiści libertariańscy zostali wyrzuceni z Young Americans for Freedom (YAF) podczas i po konwencji tej organizacji w St. Louis w stanie Missouri w 1969 rokuRebecca E. Klatch, A Generation Divided: The New Left, the New Right and the 1960s, Berkeley, Los Angeles, London, University of California Press, 1999, p. 235.. Podczas konwencji YAF w sierpniu 1969 r. tradycjonaliści (trads) i libertarianie (libs lub rads) walczyli o kontrolę nad tą organizacją studencką, przy czym frakcja libertarian konflikt ten przegrała. Podczas walki i po jej zakończeniu, Sojusz Anarcho-Libertarianizmu (Anarcho-Libertarian Alliance), Klub Libertariański YAF (YAF Libertarian Caucus) i dwie anarchistyczne sekcje Studentów na Rzecz Społeczeństwa Demokratycznego (Students for a Democratic Society – SDS) współpracowały ze sobą i ostatecznie zorganizowały się w luźno powiązane stowarzyszenie, które stało się znane jako SILRebecca E. Klatch, A Generation Divided: The New Left, the New Right and the 1960s, Berkeley, Los Angeles, London, University of California Press, 1999, p. 231.. Walki wewnątrz organizacji osiągnęły punkt kulminacyjny, gdy libertariański członek YAF podpalił dokumenty na sali kongresowej, wywołując 30-minutową awanturęJerome Tuccille, It Usually Begins with Ayn Rand, San Francisco, CA, Cobden Press, 1971, p. 104.. Doprowadziło to do przetasowań wewnątrz organizacji. Przywódcy tych wydarzeń, w tym Karl Hess, uderzali szczególnie mocno w kalifornijską delegację, w skład której wchodzili Dana Rohrabacher, Shawn Steel, Ron Kimberling, Rod Manis, Pat Dowd i John SchuremanRebecca E. Klatch, A Generation Divided: The New Left, the New Right and the 1960s, Berkeley, Los Angeles, London, University of California Press, 1999, p. 233.. Don Ernsberger zrezygnował z YAF, obiecał kontynuować współpracę z SDS w Penn State i założył siedzibę SIL w Filadelfii.
SIL powstało ostatecznie w październiku 1969, kiedy Libertariański Klub YAF połączył się z Towarzystwem na Rzecz Racjonalnego Indywidualizmu (Society fo Rational Individualism – SRI), które było organizacją obiektywistów z siedzibą w MarylandJohn L. Kelly, Bringing the Market Back In: The Political Revitalization of Market Liberalism, New York: NY, New York University Press, 1997, p. 103.Rebecca E. Klatch, A Generation Divided: The New Left, the New Right and the 1960s, Berkeley, Los Angeles, London, University of California Press, 1999, p. 364 n91.. Organizacja przyjęła anarchokapitalistyczną ścieżkę rozwoju, co później ułatwiło fuzję z SIL.John L. Kelly, Bringing the Market Back In: The Political Revitalization of Market Liberalism, New York: NY, New York University Press, 1997, p. 91.Roy A. Childs, Jr., “An Open Letter to Ayn Rand: Objectivism and the State,” SRI’s The Rational Individualist, August 1969. Co ciekawe, SIL zrzeszało członków o różnych przekonaniach politycznych – od minarchistów i obiektywistów, aż po anarchistycznych libertarian – jednakże organizacja przyjęła czarną flagę w znaku dolara jako jej oficjalny symbolMark Frazier, “Anarchism: Revolutionizing the Right,” Harvard Crimson, March 12, 1971, p. 5.. Założenie SIL jest uważane za moment „narodzin autonomicznego ruchu libertariańskiego”Rebecca E. Klatch, A Generation Divided: The New Left, the New Right and the 1960s, Berkeley, Los Angeles, London, University of California Press, 1999, p. 12.. Z różnych organizacji dołączyło, według samego SIL, 3000 członków w 103 ośrodkach uniwersyteckich w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Szwecji, Indiach i AustraliiGregory L. Schneider, Cadres for Conservatism: Young Americans for Freedom and the Rise of the Contemporary Right, New York and London, New York University Press, 1999, p. 136. Według historyka Jonathana Schoenwalda „wszystkie studenckie grupy libertariańskie sprzeciwiały się zarówno wojnie wietnamskiej, jak i poborowi”Marc Jason Gilbert, edit., The Vietnam War on Campus: Other Voices, More Distant Drums, Westport: CT, Praeger Publishers, 2001, chap. 1, Jonathan Schoenwald, “No War, No Welfare, and No Damn Taxation: The Student Libertarian Movement, 1968-1972,” p. 32.. Również SIL od początku nastawił się na działania antywojenne. Jej członkowie w pamfletach z tego okresu argumentowali że „szczytem szaleństwa jest utrzymywanie, że wojna – która jest utrzymywana tylko przez pobór, inflację i odrządowy system podatkowy – może w jakikolwiek sposób okazać się przykładem pozytywnego działania antytotalitarnego”Lige Petersen, “America and Asia,” Society for Individual Liberty, n.d. in “SIL,” Williamson Evers Papers, Box 36 folder, Hoover Institution archives.. W tym okresie powstało m.in. Libertarian Speakers Bureau, miesięczny biuletyn Society for Individual Liberty News oraz miesięcznik The Individualist, redagowany przez Roya Childsa, a także książki – w tym A Liberty Primer W. Alana Burrisa.
Jedną z osób pozostających pod wpływem ówczesnej działalności SIL był David Nolan, główny inicjator stworzenia Partii Libertariańskiej w Stanach Zjednoczonych. Nolan był związany z SIL jako lider kampusu – osoba odpowiedzialna za działalność SIL na jednym z kampusów uniwersyteckich. To właśnie wtedy po raz pierwszy ujawnił aktualną wersję swojego wykresu Nolana w artykule zatytułowanym „Classifying and Analyzing Politico-Economic Systems”. Ed Clark, późniejszy kandydat na prezydenta USA w 1980 roku, zaangażował się w ruch libertariański poprzez udział w konferencji SIL w Nowym Jorku.
Jednym z głównych powodów fuzji SIL z Międzynarodowym Towarzystwem Wolności Indywidualnej (International Society for Individual Liberty – ISIL) w 1989 r. było wycofanie się Dona Ernsbergera z działalności w SIL, kiedy objął funkcję zastępcy szefa sztabu kongresmena Dany Rohrabacher. Po odejściu Ernbergera i Dave’a Waltera (zaangażował się w Partię Libertariańską, będąc w radzie doradczej tej organizacji w latach 1988–1991), SIL połączyło się z Libertarian International, zmieniając nazwę organizacji na Międzynarodowe Towarzystwo Wolności Indywidualnej (ISIL). Według Richarda Wingera, organizacja miała wówczas członków w ponad 80 krajach, a jej materiały edukacyjne drukowane były w ponad 5 milionach egzemplarzyRichard Winger, “Founder of Libertarian International Dies,” Ballot Access News, June 29, 2008.Joseph Bast, “Vince Miller, RIP,” Heartland Institute, June 29, 2008.. Wiele z tych materiałów przetłumaczonych zostało na języki obce, w tym polski – między innymi „Przygody Jonathana Gullible’a” Kena Schoollanda, „Hymn” Ayn Rand czy „Kapitalizm dla dzieci” Karla Hessa.
W 2016 roku ISIL został zreorganizowany i przemianowany na Liberty International z bardziej międzynarodowym zarządem, w tym Szwedem Per Bylund zasiądającym w strukturach rady nadzorczej i Polakiem Jackiem Spendelem, pełniącym funkcję obecnego prezesa.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa
Kategoria:Libertarianizm Kategoria:Organizacje pozarządowe w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Organizacje non-profit Kategoria:Think tanki w Stanach Zjednoczonych