tradycjonaliści (trads) i libertarianie (libs lub rads) walczyli o kontrolę nad tą organizacją studencką, przy czym frakcja libertarian konflikt ten przegrała. Podczas walki i po jej zakończeniu, Sojusz Anarcho-Libertarianizmu (Anarcho-Libertarian Alliance), Klub Libertariański YAF (YAF Libertarian Caucus) i dwie anarchistyczne sekcje Studentów na Rzecz Społeczeństwa Demokratycznego (Students for a Democratic Society – SDS) współpracowały ze sobą i ostatecznie zorganizowały się w luźno powiązane stowarzyszenie, które stało się znane jako SILRebecca E. Klatch, A Generation Divided: The New Left, the New Right and the 1960s, Berkeley, Los Angeles, London, University of California Press, 1999, p. 231.. Walki wewnątrz organizacji osiągnęły punkt kulminacyjny, gdy libertariański członek YAF podpalił dokumenty na sali kongresowej, wywołując 30-minutową awanturęJerome Tuccille, It Usually Begins with Ayn Rand, San Francisco, CA, Cobden Press, 1971, p. 104.. Doprowadziło to do przetasowań wewnątrz organizacji. Przywódcy tych wydarzeń, w tym Karl Hess, uderzali szczególnie mocno w kalifornijską delegację, w skład której wchodzili Dana Rohrabacher, Shawn Steel, Ron Kimberling, Rod Manis, Pat Dowd i John SchuremanRebecca E.