Teodor Antoni Melchior Paprocki (ur. 20 października 1856 w Lubieniu, zm. 6 maja 1895 w Warszawie) – polski księgarz.
Życiorys Urodził się 20 października 1856 w Lubieniu niedaleko Piotrkowa Trybunalskiego w rodzinie Konstantego herbu Jastrzębiec i Józefy z d. Paprockiej. Miał dwie siostry (Kazimierą Józefę i Józefę Florentynę) oraz dwóch braci (Kazimierza Józefa i Konstantego Leona).
Brak jest wiadomości o jego wykształceniu; w 1847 rozpoczął pracę w Spółce Kolportacyjnej należącej do Stanisława Jana Nepomucena Czarnowskiego, Bernarda Lesmana i Adama Wiślickiego. W 1880 wspólnie z Władysławem Dłużniewskim zakupił Warszawską Księgarnię Komisową. Po śmierci wspólnika w 1887 został jej samodzielnym właścicielem. W szerokim zakresie działalności księgarnia dostarczała poza Warszawę (zarówno do odbiorców indywidualnych, jak i księgarzy na prowincji): książki, czasopisma krajowe i zagraniczne, nuty, albumy, fotografie, druki i rejestry księgowe, papier oraz wszelkie materiały piśmienno-papiernicze, ramy i listwy do oprawiania obrazów, oleodruki. Działalność obejmowała również zakładanie czytelni i bibliotek.
W 1881 Teodor Paprocki rozpoczął wydawanie „Kalendarza Powszechnego”, a w następnym roku „Wiadomości Bibliograficzne Warszawskie, miesięcznik dla czytających i kupujących książki”. W latach 1884-87 był współwydawcą antologii literatury polskiej „Złota przędza poetów i prozaików polskich” pod redakcją Piotra Chmielowskiego i Stanisława Krzemińskiego. Jego nakładem w latach 1887-91 ukazywał się tygodnik literacko-naukowy „Życie”.
W trakcie piętnastoletniej działalności Paprocki wydał własnym nakładem liczne dzieła literatury polskiej (J.I. Kraszewskiego, A. Dygasińskiego, T.T. Jeża, W. Gomulickiego, B. Prusa, G. Zapolskiej, M. Bałuckiego, A. Oppmana, M. Konopnickiej, S. Żeromskiego i in.), przekłady z literatury obcej (E. Amicisa, R. Kiplinga, J. Verne’a i in.) oraz prace naukowe i popularnonaukowe. Był wydawcą i redaktorem unikatowej pracy zatytułowanej Podręcznik księgarski. Przewodnik praktyczny dla wydawców, księgarzy, pomocników i praktykantów księgarskich na podstawie swojskich i obcych źródeł opracowany, wydanej w latach 1894-96. Należał do Kasy Przezorności i Pomocy Warszawskich Pomocników Księgarskich, Towarzystwa Dobroczynności oraz Towarzystwa Ogrodniczego.
Żonaty był z Zofią Pelikańczyk-Rychter, nie mieli potomstwa. Zmarł 6 maja 1895 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim. Po jego śmierci żona sprzedała księgarnię Saturninowi Sikorskiemu i Franciszkowi Juliuszowi Granowskiemu.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1760 Teodor Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy księgarze Kategoria:Polscy wydawcy prasy Kategoria:Polscy filantropi Kategoria:Zmarli w 1895 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie