mały|Widok ogólny Nabrzeża Angielskiego z Wyspy Wasylewskiej, w tle widoczna kopuła soboru św. Izaaka Nabrzeże AngielskieJ. Miles, Petersburg, s. 176. (, Angijskaja nabierieżnaja) – bulwar na lewym, południowym brzegu Newy, w Petersburgu. Nabrzeże o długości 1260 metrów rozpoczyna się na placu Senackim, stanowiąc kontynuację Nabrzeża Admiralicji, natomiast kończy się nad kanałem Nowo-Admirałtiejskim.
Historia mały|Dom Rumiancewa, nr 44 Nabrzeżna ulica została wytyczona na początku XVIII w. i nosiła początkowo nazwę Niżnej (od dolnego biegu Newy, wzdłuż którego ulica biegnie). Prowadziła do Stoczni Galerowej, toteż z czasem zaczęła być nazywana Galerową. Również w XVIII w. na nabrzeżu zaczęły powstawać prywatne rezydencje i pałace, a w latach 1777-1788 nabrzeże umocniono granitemred. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 290-291.. W ten sposób w rozwijającym się Petersburgu starano się zabezpieczyć zabudowane nabrzeża rzeki przed regularnymi powodziamiJ. Miles, Petersburg, s. 159.. W 1814 r.red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 290-291. powstał kościół anglikański, zaprojektowany przez Giacomo QuarenghiegoJ. Miles, Petersburg, s. 176.. Do końca XVIII w. nabrzeże było już zabudowane w sposób zwarty, natomiast w wieku kolejnym część miejskich rezydencji na nabrzeżu została przebudowanared. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 290-291..
W 1919 r. nabrzeże otrzymało imię Czerwonej Floty. Nawiązano w ten sposób do faktu, że w czasie rewolucji październikowej, podczas przewrotu w Piotrogrodzie, krążownik Aurora stał przy nabrzeżu, na wysokości domu nr 44red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 290-291.. Historyczna nazwa Nabrzeże Angielskie została przywrócona w 1994 r. w ramach przygotowań do wizyty królowej brytyjskiej Elżbiety II w Petersburgu.
Znaczące obiekty mały|Dom hrabiny Laval, nr 4 dom Aleksandry Laval, wzniesiony w k. XVIII w. w stylu klasycystycznym, pod nr 4red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 311. dom Woroncowa-Daszkowa, wzniesiony w latach 1736-1738 w stylu klasycystycznym, pod nr 10red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 129. willa Derwiza, wzniesiona w k. XIX w. według projektu A. Krasowskiego, pod nr 28 gmach kolegium spraw zagranicznych, przebudowany z rezydencji miejskiej Kurakina w latach 80. XVIII w. według projektu Quarenghiego, pod nr 32 dom Rumiancewa, wzniesiony w latach 1824-1826 w stylu empire, pod nr 44red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 551., siedziba jednego z oddziałów Muzeum Historii Petersburga dom Kapnista, wcześniej Stenbocka-Fermora, wzniesiony na pocz. XVIII w. według projektu Domenico Trezziniego, przebudowany w XIX w. pod nr 50red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 257. dom Strukowa, wzniesiony na pocz. XIX w. pod nr 52red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 599. dawny kościół anglikański Jezusa Chrystusa, urządzony na pocz. XIX w. w domu należącym do Szeremietjewów, zamknięty w 1919 r. willa Sztiglica wzniesiona w latach 1824-1826 według projektu A. Krakaua pod nr 66/28red. B. Piotrowski i in., Sankt-Pietierburg..., s. 290-291. dom Gausza, wcześniej Diemidowów, wzniesiony w poł. XVIII w. pod nr 72
Przypisy
Bibliografia
J. Miles, Petersburg, Wydawnictwo MAGNUM, Warszawa 2020, red. B. Piotrowski, O. Czekanowa i in., Sankt-Pietierburg. Pietrograd. Leningrad. Encikłopiediczeskij sprawocznik, Naucznoje Izdatiel'stwo Bol'szaja Rossijskaja Encikłopiedija,
Kategoria:Nabrzeża w Petersburgu