Leon Bohdan Jagodziński (ur. 12 stycznia 1897 w Białej Cerkwi, zm. po 31 maja 1949) – szeregowiec Wojska Polskiego, w 1936 pozbawiony stopnia oficerskiego za wyłudzenia i przywłaszczenia pieniędzy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inwalida wojenny.
Życiorys Urodził się 12 stycznia 1897 w Białej Cerkwi, w ówczesnym powiecie wasylkowskim guberni kijowskiej, w rodzinie Antoniego i Michaliny z Kańskich. Uczęszczał do rosyjskiego gimnazjum w rodzinnym mieście. Od klasy piątej gimnazjum należał do polskiej organizacji niepodległościowej, kierowanej przez Listopadskiego.
3 sierpnia 1914 jako uczeń VIII klasy gimnazjum wstąpił do armii rosyjskiej i został skierowany do Wileńskiej Szkoły Wojskowej. 1 grudnia 1914, po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym i wysłany na front do 208 lorrijskiego pułku piechoty (), należącego do 52 Dywizji Piechoty. Później awansował na podporucznika. W 1915 został ranny i przez pięć miesięcy leczył się w szpitalu w Jałcie. W 1916 został ranny drugi raz i leczył się w szpitalu ewangelickim w Moskwie. Po zakończeniu leczenia przez około dwa miesiące pełnił funkcję starszego zastępcy komendanta etapu, a następnie na własną prośbę wrócił na front.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich. 16 maja 1920 w walkach pod Stefanowem i Hutą został ciężko ranny. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, nadal pełnił służbę w 4 puł. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 13. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny. W 1924 był już w stanie spoczynku i mieszkał w Poznaniu. Później przeniósł się do Warszawy. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Od 15 czerwca do 13 sierpnia 1935 przebywał w Krajowym Zakładzie Psychiatrycznym w Kocborowie z rozpoznaniem narkomania. Na podstawie dokumentów w IPN wiadomo,ze 1 października 1947 został przyjęty na stanowisko masażysty Oddziału Zakaźnego Szpitala WUBP w Łodzi, gdzie pracował do 31 maja 1949 rokuLeon Bogdan Jagodziński na stronie Builetynu Informacji Publicznej IPN.
17 sierpnia 1923 ożenił się z Marią Budzińską (ur. 5 grudnia 1898 w Poznaniu), z którą miał córkę Olgę Janinę (ur. 16 lutego 1924 w Gnieźnie)..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4412 – 30 czerwca 1921.. Krzyż Walecznych trzykrotnie. Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z trzema gwiazdkami Odznaka pamiątkowa Wojska Polskie w Rosji Centralnej 1917–1918 Medal Zwycięstwa Nie został wymieniony na opublikowanej w 1938 «Liście kawalerzystów i artylerzystów konnych odznaczonych Orderem Wojennym „Virtuti Militari”».
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wileńskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Białej Cerkwi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Porucznicy administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci