250px|thumb|Koń małopolski Koń małopolski – konie półkrwi angloarabskiej i arabskiej hodowane w Małopolsce, nieco mniejsze i lżejsze od koni wielkopolskich, urodziwe, o chudej budowie, doskonałym ruchu, dobrze wykorzystujące paszę, wytrwałe i dzielne w pracySusan McBane: Pferde der Welt. Könemann, 1997, s. 122, język niemieckiki, .
Rasa ta jest oznaczana przez hodowców za pomocą symbolu "m.xo". Jest to ogólne określenie dla koni półkrwi angloarabskiej hodowanych w południowej i południowo-wschodniej części Polski.
Historia rasy Konie małopolskie wywodzą się swymi liniami żeńskimi od miejscowych koni chłopskich o dużym udziale krwi koników polskich, dlatego też ze wszystkich odmian koni gorącokrwistych hodowanych w Polsce, konie te mają najsilniej wyrażone cechy przekazywane im przez konika polskiego: płodność, pewność, długowieczność, dobre wykorzystanie paszy, niewybredność, odporność na choroby i trudne warunki bytu oraz wytrzymałość w pracy.
Rodzima populacja klaczy została w XVIII wieku uszlachetniona końmi orientalnymi: perskimi, turkmeńskimi, tureckimi i arabskimi. W XIX wieku wprowadzono do hodowli konie ze szczepów austro-węgierskich, takich jak Shagya, Amurath, Gidran, Gazla, Dahoman, Furioso i Przedświt oraz konie angielskie, arabskie i angloarabskie czystej krwi (długa tradycja hodowlana tych ostatnich w Polsce). W latach 60. XX w. w pierwszej Księdze Stadnej rasy małopolskiej znalazły się również konie kabardyńskie sprowadzone z Kaukazu do stadniny w Stubnie.
Urodzony w 1937 w Wojcieszkowie siwy ogier Ramzes miał znaczny wpływ na hodowlę koni holsztyńskich i westfalskich, oraz duży wpływ na europejską hodowlę koni sportowych.
Pokrój Są to konie w typie wierzchowym, eleganckie, wytrzymałe, o średnich gabarytach i chudej budowie, najczęściej w typie angloarabskim. Głowa niewielka, zbliżona wyglądem do głowy konia arabskiego. Szyja długa, kark lekki. Kłąb zaznaczony wyraźnie, łopatki czasem strome. Grzbiet bywa nieco słaby, kłoda niezbyt szeroka i głęboka. Zad lekko ścięty, dobrze umięśniony. Kończyny długie i chude, czasami trochę zbyt lekkie, kopyta dobre, nie mają szczotek pęcinowych. Występują wszystkie maści. Wysokość w kłębie wynosi 158-165 cm. Zazwyczaj koń małopolski jest mniejszy o ok. 5 cm od konia wielkopolskiego i o 100 kg od niego lżejszy.
Odmiany rasy Rasa małopolska ma cztery odmiany o nieznacznych różnicach: kielecką lubelską sądecką (bazująca na dużej domieszce węgierskiej rasy Furioso) dąbrowsko-tarnowską (bazująca na dużej domieszce węgierskiej rasy Gidran)
Hodowla Elitarną hodowlę konia małopolskiego, skupiającą najcenniejsze klacze-matki prowadzą stadniny w: Walewicach, Janowie Podlaskim, Ochabach, Prudniku, Udorzu i Kalnikowie. Stadnina Koni Michałów hoduje konie o maści tarantowatej. W księdze stadnej w 2010 było zapisanych 1809 klaczy i 160 ogierów.
Hodowców i miłośników konia małopolskiego zrzesza Polski Związek Hodowców Koni Małopolskich.
Zobacz też koń wielkopolski
Przypisy
Linki zewnętrzne
History of Malopolski Horse Stallions
Polski Związek Hodowców Koni Małopolskich Program hodowli koni rasy małopolskiej
Oklahoma State University – Malopolski
Małopolski