W XIX wieku wprowadzono do hodowli konie ze szczepów austro-węgierskich, takich jak Shagya, Amurath, Gidran, Gazla, Dahoman, Furioso i Przedświt oraz konie angielskie, arabskie i angloarabskie czystej krwi (długa tradycja hodowlana tych ostatnich w Polsce). W latach 60. XX w. w pierwszej Księdze Stadnej rasy małopolskiej znalazły się również konie kabardyńskie sprowadzone z Kaukazu do stadniny w Stubnie.
Urodzony w 1937 w Wojcieszkowie siwy ogier Ramzes miał znaczny wpływ na hodowlę koni holsztyńskich i westfalskich, oraz duży wpływ na europejską hodowlę koni sportowych.
Pokrój Są to konie w typie wierzchowym, eleganckie, wytrzymałe, o średnich gabarytach i chudej budowie, najczęściej w typie angloarabskim. Głowa niewielka, zbliżona wyglądem do głowy konia arabskiego. Szyja długa, kark lekki. Kłąb zaznaczony wyraźnie, łopatki czasem strome. Grzbiet bywa nieco słaby, kłoda niezbyt szeroka i głęboka. Zad lekko ścięty, dobrze umięśniony. Kończyny długie i chude, czasami trochę zbyt lekkie, kopyta dobre, nie mają szczotek pęcinowych. Występują wszystkie maści. Wysokość w kłębie wynosi 158-165 cm. Zazwyczaj koń małopolski jest mniejszy o ok.