Jan Alfred Szczepański, pseudonim Jaszcz (ur. 9 listopada 1902 w Krakowie, zm. 20 marca 1991 w Warszawie) – literat, publicysta, krytyk teatralny i filmowy, jeden z czołowych polskich taterników i alpinistów okresu międzywojennego. Syn pisarza Ludwika Szczepańskiego, brat Alfreda Szczepańskiego i wnuk Alfreda Szczepańskiego.
Życiorys Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1922 związany był z grupą młodych poetów krakowskich, określających się jako negatywiści.
Taternictwo uprawiał od 1922 r., dokonując wielu pierwszych wejść, z których najważniejsze to: zachodnią i wschodnią ścianą na Zadni Kościelec, północną ścianą na Świstową Czubę, Zadnia Bednarzowa Turnia z Doliny Hlińskiej, północno-zachodnią ścianą na Lodowy Szczyt, wschodnią ścianą na Gerlach, północną ścianą na Wielką Jaworową Turnię, północną ścianą na Mały Ostry Szczyt, wschodnią ścianą na Baranie Rogi. Wśród jego osiągnięć zimowych należy wymienić pierwsze wejścia: od północy na Krótką, wschodnią ścianą na Małego Młynarza, wschodnią ścianą na Jastrzębią Turnię, północną ścianą na Mały Kieżmarski Szczyt.
Brał udział w polskich wyprawach w Alpy, Atlas i Andy. W dniach 31 lipca – 1 sierpnia 1927 r. wraz z Wincentym Birkenmajerem, Janem Kazimierzem Dorawskim i Jerzym Golczem dokonał drugiego w historii całkowitego przejścia południowej ściany La Meije w grupie górskiej Écrins w Alpach Francuskich. W 1937 r. podczas Drugiej Polskiej Wyprawy Andyjskiej wraz z Justynem Wojsznisem dokonał pierwszego wejścia na Ojos del Salado, drugi co do wysokości szczyt Ameryki Południowej.
Jako krytyk teatralny współpracował z miesięcznikiem „Teatr” i „Trybuną Ludu”. W 1969 był członkiem Komisji Nagród Ministerstwa Kultury i SztukiDziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.. Autor książek. W roku 1954 wydał książkę pt. Wyprawa do księżycowej ziemi, opowiadającą o Drugiej Polskiej Wyprawie w Andy, w której uczestniczył blisko 20 lat wcześniej. Następnie wydał książkę pt. Przygody ze skałą, dziewczyną i śmiercią, poświęconą pamięci zmarłych śmiercią górską towarzyszy tatrzańskich wypraw autora (Warszawa, 1956). Także autor książki o zawodach sportowych w świecie starożytnym pt. Od Olimpii do olimpiad (Kraków, 1980).
Jest autorem przesądu mówiącego, że człowiek, który zobaczył widmo Brockenu, umrze w górach.
Jest pochowany w Krakowie na cmentarzu Rakowickim w kwaterze M, rząd płd.-zach.
mały|Grób Jana Alfreda i Ludwika Szczepańskich na cmentarzu Rakowickim Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, Warszawa-Kraków, 2011, tom. 47, strony 330–336.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Polacy upamiętnieni nazwami obiektów fizjograficznych na Ziemi Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy twórcy literatury górskiej Kategoria:Polscy krytycy filmowi Kategoria:Polscy krytycy teatralni Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1991 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim