Jan Alfred Szczepański, pseudonim Jaszcz (ur. 9 listopada 1902 w Krakowie, zm. 20 marca 1991 w Warszawie) – literat, publicysta, krytyk teatralny i filmowy, jeden z czołowych polskich taterników i alpinistów okresu międzywojennego. Syn pisarza Ludwika Szczepańskiego, brat Alfreda Szczepańskiego i wnuk Alfreda Szczepańskiego.
Życiorys Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1922 związany był z grupą młodych poetów krakowskich, określających się jako negatywiści.
Taternictwo uprawiał od 1922 r., dokonując wielu pierwszych wejść, z których najważniejsze to: zachodnią i wschodnią ścianą na Zadni Kościelec, północną ścianą na Świstową Czubę, Zadnia Bednarzowa Turnia z Doliny Hlińskiej, północno-zachodnią ścianą na Lodowy Szczyt, wschodnią ścianą na Gerlach, północną ścianą na Wielką Jaworową Turnię, północną ścianą na Mały Ostry Szczyt, wschodnią ścianą na Baranie Rogi. Wśród jego osiągnięć zimowych należy wymienić pierwsze wejścia: od północy na Krótką, wschodnią ścianą na Małego Młynarza, wschodnią ścianą na Jastrzębią Turnię, północną ścianą na Mały Kieżmarski Szczyt.