Reprezentacja Kostaryki w piłce nożnej mężczyzn

Reprezentacja Kostaryki w piłce nożnej mężczyzn – drużyna piłkarska reprezentująca Republikę Kostaryki w zawodach międzynarodowych. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialna jest Federación Costarricense de Fútbol, organ zarządzający piłką nożną w Kostaryce. W reprezentacji mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo kostarykańskie.

Kostarykę nazywa się Szwajcarią Karaibów, a na obywateli powiada się Ricos (Bogacze).

Po raz pierwszy zagrała w finałach mistrzostw świata w 1990 roku. Debiutant, prowadzony przez Serba Borę Milutinovicia, w rozgrywkach grupowych zwyciężył 1:0 Szkocję oraz 2:1 Szwecję i, mimo iż w trzecim meczu przegrał minimalnie z Brazylią, awansował do drugiej rundy. Tam nie sprostał Czechosłowacji, co w dużej mierze było pochodną nieobecności kontuzjowanego bramkarza Luisa Gabelo Conejo, który w poprzednich spotkaniach był wyróżniającym się zawodnikiem drużyny.

Na kolejny awans kibice reprezentacji musieli czekać aż dwanaście lat. Na Mistrzostwach Świata 2002 Kostarykańczycy nie powtórzyli sukcesu z 1990 roku i zakończyli udział w turnieju na fazie grupowej zajmując trzecie miejsce z czterema punktami na koncie po zwycięstwie 2:0 z Chinami, remisie z Turcją 1:1, oraz porażce 2:5 z Brazylią. W tym samym roku reprezentacja osiągnęła za to swój najlepszy wynik w rozgrywkach o Złoty Puchar CONCACAF. Doszła do finału, w którym przegrała ze Stanami Zjednoczonymi.

W japońsko-koreańskim Mundialu drużynę prowadził Alexandre Guimarães, Brazylijczyk naturalizowany w Kostaryce. Jako zawodnik grał w pamiętnych mistrzostwach w 1990 roku. Od wielu lat gwiazdą obecnej reprezentacji jest napastnik Paulo Wanchope, w przeszłości piłkarz m.in. Derby County, West Hamu United i Málagi.

Cztery lata później kostarykańscy piłkarze na mundialu 2006 zagrali w grupie A razem z gospodarzem mistrzostw Niemcami, Ekwadorem, oraz Polską. Po przegraniu wszystkich trzech spotkań (odpowiednio 2:4 z reprezentacją Niemiec w meczu otwarcia turnieju, 0:3 z Ekwadorem oraz 1:2 z Polską), z zerowym dorobkiem punktowym zajęli ostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Na występ w kolejnych mistrzostwach świata Kostaryka czekała osiem lat. Na brazylijskich boiskach Kostarykanie grali w grupie D razem z Urugwajem, Włochami i Anglią. Po dwóch zwycięstwach (z Urugwajem 3:1 oraz Włochami 1:0) i bezbramkowym remisie z Anglią z siedmioma punktami na koncie awansowali oni z pierwszego miejsca w grupie do 1/8 finału. W tej fazie turnieju spotkali się z reprezentacją Grecji z którą wygrali 5:3 po serii rzutów karnych. Awansowali więc do ćwierćfinału w którym trafili na reprezentację Holandii, której ulegli dopiero po rzutach karnych stosunkiem 3:4.

W 2018 roku awansowali na mundial w Rosji. Grali na nim w grupie E razem z Brazylią, Szwajcarią, oraz Serbią. W turnieju zanotowali jednak dwie porażki (odpowiednio z Serbią 0:1 i Brazylią 0:2) oraz remis ze Szwajcarią 2:2 i odpadli z turnieju już po fazie grupowej.

Reprezentacja Kostaryki zajmuje aktualnie (1 czerwca 2017) 2 miejsce w federacji CONCACAF.

Udział w Mistrzostwach Świata Udział w mistrzostwach świataRokKwalifikacjeWynik 1930 Nie brała udziału 1934 1938 Wycofała się z kwalifikacji 1950 Nie brała udziału 1954 1958 Nie zakwalifikowała się 1962 1966 1970 1974 1978 1982 1986 1990 Awans 1/8 finału 1994 Nie zakwalifikowała się 1998 2002 Awans Faza grupowa 2006 Awans Faza grupowa 2010 Nie zakwalifikowała się 2014 Awans Ćwierćfinał 2018 Awans Faza grupowa 2022 Awans Faza grupowa 2026 Nie zakwalifikowała się

Udział w Złotym Pucharze CONCACAF 1991 – IV Miejsce 1993 – III MiejsceKostaryka zremisowała w meczu o 3. miejsce z Jamajką i wspólnie zajęły 3. miejsce. 1996 – Nie zakwalifikowała się 1998 – Faza Grupowa 2000 – Ćwierćfinał 2002 – II Miejsce 2003 – IV Miejsce 2005 – Ćwierćfinał 2007 – Ćwierćfinał 2009 – III MiejsceMecz o 3. miejsce nie został rozegrany. Dwie drużyny zajęły wspólne 3. miejsce. 2011 – Ćwierćfinał 2013 – Ćwierćfinał 2015 – Ćwierćfinał 2017 – III Miejsce 2019 – Ćwierćfinał 2021 – Ćwierćfinał

Udział w Copa Centroamericana 1991 – Mistrzostwo 1993 – II Miejsce 1995 – Ćwierćfinał 1997 – Mistrzostwo 1999 – Mistrzostwo 2001 – II Miejsce 2003 – Mistrzostwo 2005 – Mistrzostwo 2007 – Mistrzostwo 2009 – II Miejsce 2011 – II Miejsce 2013 – Mistrzostwo 2014 – Mistrzostwo 2017 – IV Miejsce

Rekordziści

Występy # Zawodnik Pozycja Lata Występy1. PO1995–2009 1372. NA2011–1363. Luis Marín OB1993–20061284. PO2008–1235. PO2005–1226. BR2008–1147. NA1992–20111138. Álvaro Saborío NA2002–1119. Mauricio Solís PO1993–200610910. NA2004–201710211. Harold Wallace OB1995–20099812. Rónald Gómez NA1993–20089113. Hernán Medford NA1988–20028714. PO2005–8615. OB2003–201680 16. OB2010– 77 OB2010–18. BR1998–20057619. Óscar Ramírez PO1985–199775 Wilmer López PO1995–2003 Stan na 2 sierpnia 2019.Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.

Gole # Zawodnik Pozycja Lata Gole1. NA1992–2011 472. NA1996–2008453. Álvaro Saborío NA2002–354. NA1955–1961275. NA2005–26 6. PO1995–2009 24 Rónald Gómez NA1993–20088. Jorge Hernán Monge NA1955–1961239 PO2008–2210. Hernán Medford NA1987–200218 Stan na 2 sierpnia 2019.Pogrubioną czcionką zaznaczono piłkarzy, którzy aktualnie występują w reprezentacji.

Selekcjonerzy # Trener Narodowość . Od Do . Bilans . Osiągnięcia Trofea Lata 1. Valdeir Vieira kwiecień 1996 styczeń 19971665540% 2. Horacio Cordero styczeń 1997 sierpień 19971776441% 1x Copa Centroamericana 1997 3. Juan Luis Hernández Fuertes sierpień 1997 listopad 1997411225% – Rolando Villalobos grudzień 1997 luty 1998420250% 4. Francisco Maturana październik 1998 sierpień 19991152445% 1x Copa Centroamericana 1999 5. Marvin Rodríguez październik 1999 luty 2000733143% 6. Gílson Nunes maj 2000 listopad 20001051450% 7. Alexandre Guimarães listopad 2000 czerwiec 200233169848% – Rodrigo Kenton wrzesień 2002 listopad 200220200% 8. Steve Sampson listopad 2002 czerwiec 200419103750% 1x Copa Centroamericana 2003 9. Jorge Luis Pinto czerwiec 2004 marzec 20051984742% 1x Copa Centroamericana 2005 10. Alexandre Guimarães (2) kwiecień 2005 lipiec 200622721332% – Carlos Watson sierpień 2006 wrzesień 200620110% 11. Hernán Medford październik 2006 czerwiec 200824712529% 1x Copa Centroamericana 2007 12. Rodrigo Kenton (2) czerwiec 2008 wrzesień 200925164564% 13. René Simões wrzesień 2009 listopad 2009412125% – Rónald González grudzień 2009 wrzesień 2010611417% 14. Ricardo La Volpe wrzesień 2010 sierpień 20111848622% – Rónald González sierpień 2011 wrzesień 2011210150% 15. Jorge Luis Pinto (2) wrzesień 2011 lipiec 20145022141444% 1x Copa Centroamericana 2013 16. Paulo Wanchope sierpień 2014 sierpień 20151547427% 1x Copa Centroamericana 2014 17. Óscar Ramírez sierpień 2015 lipiec 20184721111552% – Rónald González lipiec 2018 październik 201820020% 18. Gustavo Matosas październik 2018 wrzesień 20191250742%%

Stan na 2 sierpnia 2019.Kursywą wyróżniono selekcjonerów tymczasowych.W nawiasie podano, który raz selekcjoner prowadził reprezentację.

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna witryna związku RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli

Piłka nożna