Ankara – turecki torpedowiec z początku XX wieku, jedna z siedmiu zbudowanych we Włoszech jednostek typu Antalya. Okręt został zwodowany w 1904 roku w stoczni w Genui, a w skład marynarki Imperium Osmańskiego wszedł w grudniu 1906 roku. Torpedowiec wziął udział w wojnie włosko-tureckiej, podczas której został 24 lutego 1912 roku samozatopiony w bitwie pod Bejrutem podczas ostrzału przez włoskie krążowniki.
Projekt i budowa Siedem torpedowców typu Antalya zostało zamówionych przez Turcję we Włoszech w 1904 roku. Jednostki były niemal identyczne jak okręty typu Akhisar, różniąc się siłownią o większej mocy.
„Ankara” zbudowana została w stoczni w Genui (numer stoczniowy 136). Stępkę okrętu położono w kwietniu 1904 roku i w tym samym roku został zwodowany. W 1905 roku przeprowadzono , a 29 listopada 1906 roku torpedowiec został odebrany przez zamawiającego w Genui.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był torpedowcem z kadłubem wykonanym ze stali, podzielonym na dziewięć przedziałów wodoszczelnych. Długość całkowita wynosiła 51 metrów (50,5 metra między pionami) szerokość 5,7 metra i zanurzenie 1,4 metra. Wyporność normalna wynosiła 165 ton. Jednostka napędzana była przez dwie pionowe, trzycylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania Ansaldo o łącznej mocy 2700 KM, do których parę dostarczały dwa kotły wodnorurkowe (także produkcji Ansaldo). Prędkość maksymalna napędzanego dwoma śrubami okrętu wynosiła 26 węzłów. Okręt zabierał zapas 60 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm Hotchkiss QF L/20 z zapasem 250 nabojów. Broń torpedową stanowiły zamontowane na pokładzie (z przodu i tyłu sterówki dwie pojedyncze obracalne wyrzutnie kal. 450 mm, z łącznym zapasem czterech torped.
Załoga okrętu składała się z 4 oficerów i 26 podoficerów i marynarzy.
Służba mały|lewo|alt=Zatopiona Ankara w Bejrucie w 1912 roku|Zatopiona „Ankara” w Bejrucie w 1912 roku „Ankara” została wcielona w skład marynarki wojennej Imperium Osmańskiego w grudniu 1906 roku w Stambule. 24 lutego 1912 roku, podczas wojny włosko-tureckiej, pod Bejrut podeszły okręty włoskiego 4. dywizjonu krążowników („Giuseppe Garibaldi”, i ), żądając wydania przybywających w porcie osmańskich okrętów: okrętu pancernego „” oraz torpedowca „Ankara”. Wobec odmowy spełnienia żądań przez gubernatora wywiązała się bitwa, podczas której „Giuseppe Garibaldi” i „Francesco Ferruccio” (osłaniane od strony morza przez „Varese”) rozpoczęły ostrzał osmańskich jednostek. „Avnillah” został zatopiony ogniem artylerii i torpedą przez „Giuseppe Garibaldiego”, a „Ankara” została samozatopiona w porcie przez własną załogę, jednak tonący okręt był do końca ostrzeliwany przez „Francesco Ferruccio”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Ansaldo Kategoria:Samozatopione statki i okręty Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Śródziemnym Kategoria:Torpedowce typu Antalya Kategoria:Zatopione tureckie torpedowce