Patrick Magee właśc. Patrick George McGee (ur. 31 marca 1922 w Armagh, zm. 14 sierpnia 1982 w Londynie) – północnoirlandzki aktor i reżyser teatralny. Uważany za jednego z ważniejszych i wyrazistych aktorów charakterystycznych ekranów i scen brytyjskich oraz amerykańskichKatz, Nolen...,.
Życiorys Urodził się jako najstarszy z pięciorga dzieci Patrica seniora – dyrektora lokalnej szkoły. Pochodził z irlandzkiej klasy średniej.
Debiutował epizodami w podrzędnych filmach i serialach TV w połowie lat 50., a jego nazwiska próżno szukać w napisach początkowych, tych w większości zapomnianych już produkcji. Bardzo szybko jednak zaczął występować w bardziej znanych filmach, z których dziś za najważniejsze w jego dorobku uważa się: Obłęd z 1963, Mechaniczna pomarańcza z 1971, Barry Lyndon z 1975, Rydwany ognia z 1981. Na ekranie pojawiał się aż do śmierci – jego ostatni występ to rola w sztuce teatru TV pt. Another Flip for Dominick, którego premiera miała miejsce w grudniu 1982, już po jego śmierci.
W swojej karierze wystąpił w ponad 40 filmach i ponad 40 serialach TV.
Nigdy nie ukrywał, że zawsze jednak wolał scenę od ekranu.
Zmarł na atak serca w swoim mieszkaniu w Londynie w wieku 60 lat. Notorycznie nadużywał alkoholu (z londyńskiego Royal Court Theatre został zwolniony za bycie pijanym na scenie) oraz oddawał się hazardowi. Trapiony ciągłymi kłopotami finansowymi, nierzadko przyjmował role w niskobudżetowych produkcjach.
W 2017 roku na ścianie domu, w którym się urodził, w Armagh (2 Edward Street) odsłonięto pamiątkową tablicę.
Filmografia (wybór) (1960) Przestępca – Barrows (1963) Obłęd – Justin Caleb (1963) Służący – biskup (1963) Rewolwer i melonik – J. P. Spagge, Pancho (1964) Seans w deszczowe popołudnie – Walijczyk (1964) Zulu – mjr Reynolds (1964) Maska Czerwonego Moru – Alfredo (1965) Czaszka – lekarz policyjny (1965) Giń, stworze, giń! – dr Henderson (1968) Bitwa o Anzio – gen. Starkey (1969) Ciężkie zadanie – Aleksiej (1970) Najemnicy – generał (1970) Cromwell – Hugh Peters (1971) Król Lear – Cornwall (1971) Trojańskie kobiety – Menelaos (1971) Mechaniczna pomarańcza – Frank Alexander (1972) Papież Joanna – mnich (1972) Opowieści z krypty – George Carter (1972) Młody Winston – gen. Blood (1974) Luter – Hans (1975) Galileo Galilei – kardynał Bellarmin (1975) Barry Lyndon – Balibari (1977) Telefon – gen. Strelsky (1978) Porwany za młodu – Ebenezer Balfour (1979) Siostry Brontë – Reverend Brontë (1980) Gruby szlif – Ernst Mueller (1981) Rydwany ognia – lord Cadogan (1981) Czarny kot – prof. Miles i in.
Życie osobiste W 1958 roku poślubił Belle Sherry z którą miał bliźnięta: Marka i Caroline (ur. 1961). W związku tym pozostawał aż do swojej śmierci.
W połowie lat 70. był zaangażowany w działalność społeczno-polityczną, m.in. w walkę z apartheidem.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Irlandzcy aktorzy filmowi Kategoria:Irlandzcy aktorzy teatralni