Günter Albert Rudolf Raphael (ur. 30 kwietnia 1903 w Berlinie, zm. 19 października 1960 w Herford) – niemiecki kompozytor.
Życiorys Był synem Georga Raphaela, kapelmistrza kościoła św. Mikołaja w Berlinie. W latach 1922–1925 studiował w berlińskiej Hochschule für Musik u Maxa Trappa (fortepian), Waltera Fischera (organy) i Roberta Kahna (kompozycja). Uczył się też prywatnie w Darmstadcie u Arnolda Mendelssohna. Od 1926 do 1934 roku wykładał w Landeskonservatorium i Kirchenmusikalisches Institut w Lipsku. W 1934 roku jako posiadający żydowskich przodków został zwolniony i wyrzucony z Reichmusikkammer. Objęty w III Rzeszy zakazem pracy, mieszkał w Meiningen.
W latach 1945–1948 uczył muzyki w Laubach. Od 1949 do 1953 roku był wykładowcą konserwatorium w Duisburgu. Wykładał także w konserwatorium w Moguncji (1956–1958) i Hochschule für Musik w Kolonii (1958–1960).
Twórczość W swojej twórczości nawiązywał początkowo do dorobku niemieckiego romantyzmu. W okresie III Rzeszy, odizolowany od publicznego życia muzycznego, zaczął zbliżać się stylistycznie do twórczości Paula Hindemitha, kontynuował też tradycje Brahmsa i Regera w zakresie twórczości religijnej, o silnie chrześcijańskim przesłaniu. W późniejszym okresie zaczął sięgać po nowsze techniki dźwiękowe, przyswajając elementy serializmu.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1960 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie