Skarbiec Sykiończyków (gr. Θησαυρός των Σικυωνίων) – ruiny skarbca na terenie sanktuarium Apollina w Delfach, w którym przechowywano wota składane przez Sykiończyków.
Historia Muzeum Archeologiczne w Delfach podaje, że skarbiec wznoszono w trzech etapach: pierwszy budynek – tolos – powstał najprawdopodobniej ok. 580 r. p.n.e. z inicjatywy tyrana Sykionu Klejstenesa po I wojnie świętej. Tolos miał 6,32 m średnicy; był to naos otoczony kolumnadą z 13 kolumn doryckich i doryckim architrawem. drugi budynek – monopteros – był zdobiony fryzem datowanym na ok. 560 r. p.n.e. Dach podtrzymywało 14 kolumn o wysokości 2,78 m, a sam budynek liczył 4,20 × 5,50 m. Według jednego z przekazów, w monopterosie wystawiony miał być rydwan tyrana Klejstenesa, który zwyciężył w igrzyskach pytyjskich w 582 roku p.n.e. trzeci budynek – skarbiec właściwy – powstał najprawdopodobniej ok. 525 r. p.n.e. przy wykorzystaniu wszystkich bloków kamiennych pochodzących z dwóch wcześniejszych budynków, które zostały rozebrane. Został wzniesiony przez oligarchów po tym jak odsunęli oni od władzy tyranów z rodu Orthagorydów.
Wójcikowska (2009) podaje, że skarbiec datowany jest na koniec VI w. p.n.e.; inne źródła mówią o drugiej połowie VI w. lub o roku 500 p.n.e.
Architektura Budynek skarbca właściwego stał jako pierwszy skarbiec od wejścia do Sanktuarium Apollina, po południowej stronie Świętej Drogi. W czasach antycznych ze Świętej Drogi widoczna była jego wschodnia część.
Była to niewielka budowla przypominająca świątynię (6,73 × 11,85 m), wzniesiona w porządku doryckim. Obejmowała naos otwarty na wschód, prowadzący do pronaosu, zakończonego antami. Miała taką samą orientację jak pobliski Skarbiec Syfnijczyków.
Współcześnie z budowli zachowały się pozostałości fundamentów, które zostały wzniesione przy wykorzystaniu wszystkich bloków kamiennych pochodzących z dwóch wcześniejszych budynków (tolosu i monopterosu), które rozebrano na potrzeby rozbudowy tarasu świątynnego.
Podłoga nowego skarbca została wyłożona metopami z monopterosu, które ułożono dekoracjami rzeźbiarskimi do dołu.
Metopy 200px|thumb|right|Metopa ze Skarbca Sykiończyków przedstawiająca Kastora i Polluksa, Muzeum Archeologiczne w Delfach Z nowego skarbca zachowały się niektóre z metop i tryglifów zdobiących jego ściany i fasadę.
Pięć dobrze zachowanych metop odkryto w skarbcu i jego najbliższym sąsiedztwie w 1894 roku Ich powstanie datowane jest na lata ok. 570–550 p.n.e. Ich dekoracje rzeźbiarskie przedstawiają m.in. statek Argonautów, Kastora i Polluksa, Europę na byku czy dzika kalidońskiego.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architektura starożytnej Grecji Kategoria:Starożytne Delfy Kategoria:Skarbce