Borys Paszkiewicz (ur. 1959) – polski numizmatyk, profesor nauk humanistycznych. Specjalizuje się w numizmatyce średniowiecznej i nowożytnej oraz w naukach pomocniczych historii. Profesor w Instytucie Archeologii na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego.
Zajmuje się monetami średniowiecznymi i nowożytnymi Polski, Czech, Prus, Litwy, Rusi. Opublikował kilkaset prac dotyczących przede wszystkim XIII i XIV wieku, w tym monografie mennictwa Władysława I Łokietka oraz średniowiecznych monet górnośląskich, śląskich, pruskich i pomorskich, a także katalog śląskich monet zastępczych, a jako współautor – zarys historii mennictwa europejskiego w XIX w. Uczestniczył w opracowaniach wielu skarbów od starożytności do XVIII wieku. Odkrył m.in. monety polskiej księżnej Heleny (1194/95 –1198), królowej Anny litewskiej (1333-1339) i księstwa gniewkowskiego na Kujawach oraz najstarsze monety książąt kujawskich i mazowieckich.
Uczestniczy w międzynarodowym zespole przygotowującym cykl podręczników Medieval European Coinage w Fitzwilliam Museum w Cambridge.
Pracował m.in. na Zamku Królewskim w Warszawie oraz na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 2005 r. został profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Wrocławskim, w 2015 r. profesorem zwyczajnym.
Główne osiągnięcia naukowe zainicjowanie i kierunkowanie badań nad pieniądzem zastępczym na ziemiach polskich; nowy obraz procesu reintegracji systemu monetarnego w XIV w.; pierwsze w dziejach monograficzne opracowanie średniowiecznego mennictwa górnośląskiego; rozpoznanie pochodzenia i początków rodu i herbu Zarożów; reinterpretacja i inwentaryzacja znalezisk monet od poł. XII do końca XV w. na terenie Polski (wspólnie z Stanisławą Kubiak); nowy obraz procesu decentralizacji mennictwa polskiego w okresie rozbicia dzielnicowego; odkrycie monet polskich Wacława II; odkrycie regionalnych monet polskich z XIV w. (Nowy Sącz, Gniewkowo, Pyzdry); nowa chronologia monet pruskich z XIII–XIV w.; rozpoznanie początków mennictwa Rusi Czerwonej; odkrycie monet pierwszych książąt kujawskich i mazowieckich; odkrycie najstarszych monet gdańskich; odkrycie monet wołyńskich Jerzego Narymuntowicza; nowy obraz mennictwa śląskiego XV wieku (chronologia, geografia mennictwa); nowa chronologia średniowiecznych monet pomorskich; rozszyfrowanie legendy na denarze Mieszka II, wybitym prawdopodobnie w Iławie pod Szprotawą; odkrycie monet księżnej raciborskiej ; odkrycie monety księżnej opawskiej .
Uczestnictwo w programach naukowych Polskie skarby wczesnośredniowieczne (Numismatische Kommission der Länder in der Bundesrepublik Deutschland) – wykonawca Skarby królowej Bony. Inwentarz ruchomości (Komitet Badań Naukowych, nr 1 H01E 030 18) – wykonawca Medieval European Coinage (Union académique internationale; https://www.fitzmuseum.cam.ac.uk/research/mec) – wykonawca Metal w średniowiecznych monetach, odważnikach i tłokach pieczętnych z polskich znalezisk i zbiorów (Ministerstwo Nauki, nr N109 008 32/0398) – kierownik Analizy specjalistyczne i konserwacja zabytków ze średniowiecznego skarbu z Głogowa z 1987 r. (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, nr 26390/12 2013) – wykonawca Monety ze stanowiska nr 4 w Gieczu – opracowanie zbioru zakończone publikacją (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, program Dziedzictwo kulturowe; priorytet 5 – Ochrona zabytków archeologicznych; nr zadania 3776/14) – wykonawca Rytm rozwoju miasta na kulturowym pograniczu. Studium strefy placu Nowy Targ we Wrocławiu (XI–XVI w.), (Narodowe Centrum Nauki, nr 4676/PB/IAR/13) – wykonawca Corpus polskich brakteatów guziczkowych (połowa XIII – początek XV wieku), (Narodowe Centrum Nauki, Opus 8, nr DEC-2014/15/B/HS3/02196) – kierownik Skarb groszy praskich z okolic Wałbrzycha (Narodowe Centrum Nauki, Opus 11, nr DEC-2016/21/B/HS3/01030) – kierownik
Publikacje (wybór) Mennictwo pomorskie w średniowieczu, Stargard, 2025, ISBN 978-83-61456-98-8 Silesiorum Moneta, Wrocław / Warszawa, 2021, . Podobna jest moneta nasza do urodnej panny. Mała historia pieniądza polskiego, Warszawa, 2012, . Brakteaty – pieniądz średniowiecznych Prus, Wrocław, 2009, . Moneta mediævalis, Warszawa, 2002 (redaktor), . Mennictwo Władysława Łokietka, Wiadomości Numizmatyczne, Warszawa, 1986. Mennictwo XIX i XX wieku, Kraków, 1989 (współautor z Elżbietą Korczyńską). MISICA EIVA: Mieszko Bolesławowic’s coin between a Nordic hird and the Ottonian court, Historica. Revue pro historii a příbuzné vědy, 16, 2025, nr 1, s. 1-27. Pieniądze Piastów. Katalog wystawy, Tom 1, Suwerenni władcy Polski, Legnica 2026 (red. naukowa i współautorstwo), ISBN 978-83-88155-88-8.
Pełnione funkcje przewodniczący Komisji Numizmatycznej Komitetu Nauk Historycznych PAN (2007–2016) redaktor naczelny Wiadomości Numizmatycznych (2007–2019) redaktor naczelny Śląskich Sprawozdań Archeologicznych (2009–2012)
Nagrody 1998, nagroda im. Jana Gawrońskiego za pracę z zakresu numizmatyki i medalistyki polskiej (wspólnie ze Stanisławą Kubiak) – za książkę „Znaleziska monet z lat 1146–1500 z terenu Polski. Inwentarz”; 2002, nagroda im. Jana Gawrońskiego za pracę z zakresu numizmatyki i medalistyki polskiej (samodzielnie) – za książkę „Pieniądz górnośląski w średniowieczu”; 2008, nagroda Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego za książkę roku – pod roboczym tytułem „Brakteaty pruskie”, opublikowaną pt. „Brakteaty – pieniądz średniowiecznych Prus” w Złotej Serii Uniwersytetu Wrocławskiego; 2013, medal Mirosława Bartoszewickiego za studia nad pieniądzem zastępczym; 2014, nagroda im. Jana Gawrońskiego za pracę z zakresu numizmatyki i medalistyki polskiej – za książkę „Podobna jest moneta nasza do urodnej panny. Mała historia pieniądza polskiego”; 2022, medal Karola Beyera za zasługi w popularyzacji numizmatyki polskiej od Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego; 2022, I nagroda im. Stefana Krzysztofa Kuczyńskiego za książkę z zakresu źródłoznawstwa i nauk pomocniczych historii, od Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk; 2024, nominacja do nagrody Silesiana 2023 dla książki Skarb srebrny z X wieku z Czarnkowa pod Legnicą, red. nauk. Borys Paszkiewicz i Tomasz Stolarczyk, Muzeum Miedzi w Legnicy i Instytut Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego 2022, Dolnośląska Biblioteka Publiczna we Wrocławiu; 2025, nagroda I stopnia Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego za osiągnięcia naukowe; 2025, wyróżnienie Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego w konkursie na zachodniopomorskie wydarzenie muzealne 2024 roku w kategorii „działalność wydawnicza” (za książkę Mennictwo pomorskie w średniowieczu).
Stypendia i wyjazdy naukowe 1996, Londyn, stypendium naukowe Fundacji Lanckorońskich 2001, Oxford, New Europe Scholarship, fundowane przez Oxford University 2003, Padwa. Borsa di studio Carlo M. Cipolla, fundowane przez Società Italiana di Numismatica 2004, 2005, 2007, 2010, 2011, 2012, 2016, 2019, 2024, 2025 Cambridge, pobyty naukowe w Fitzwilliam Museum
Rodzina Wnuk Michała Franciszka Paszkiewicza (1896-1966), geodety, adiunkta Politechniki Lwowskiej i profesora Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Syn Tadeusza Paszkiewicza (1935-2026), inżyniera budownictwa i informatyka. Żonaty (1983) z Izabelą z d. Saks, ma trzy córki: Annę, Katarzynę i Zofię.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy numizmatycy Kategoria:Urodzeni w 1959