Victor Morrow (ur. 14 lutego 1929 jako Victor Morozoff, zm. 23 lipca 1982) – amerykański aktor. Popularność zapewniła mu rola w serialu Combat! (1962–1967) produkcji ABC, dzięki której otrzymał nominację do nagrody Emmy w kategorii Najlepszy aktor (pierwszoplanowy) występujący regularnie w serialu. Występował na ekranach przez ponad trzy dekady; m.in. w Szkolnej dżungli (; 1955), Królu Kreolu (; 1958), Poletku Pana Boga (; 1958), Brudnej Marry, świrusie Larry (; 1974) i Strasznych misiach (; 1976). Morrow był aktorem aż do tragicznej śmierci na planie filmu Strefa mroku (; 1983), kiedy wraz z dwójką aktorów dziecięcych zginął w wyniku katastrofy śmigłowca.

Wczesne lata Morrow urodził się w okręgu Bronx w Nowym Jorku, w rodzinie żydowskiej. Jego ojcem był Harry Morozoff, inżynier elektryk, a matką Jean (Kress) Morozoff. W wieku 17 lat przerwał edukację i wstąpił do United States Navy. Przez wiele lat Morrow żył z rodziną w Asbury Park w stanie New Jersey.

Kariera Morrow przyciągnął uwagę wcielając się w postać Stanleya Kowalskiego w sztuce teatralnej Tramwaj zwany pożądaniem (). Jego pierwszym filmem była Szkolna dżungla (1955), w którym zagrał rolę studenta prześladującego nauczyciela (Glenn Ford).

Film ten został wyprodukowany przez wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer, która następnie obsadziła Morrowa w Opowieści o złym człowieku (; 1956). Morrow występował gościnnie w produkcjach telewizyjnych, takich jak , , Alfred Hitchcock przedstawia (), , , i .

Morrow grał również drugoplanową rolę w filmie Mężczyźni na wojnie (; 1957) reżyserii Anthony’ego Manna i (1958). Pojawił się, obok Elvisa Presleya i m.in. Waltera Matthau oraz Carolyn Jones, w Królu Kreolu reżyserii Michaela Curtiza. Mann zaprosił go do Poletka Pana Boga (1958).

Jednakże Morrow pozostał głównie aktorem telewizyjnym, występując w , , , , , , , , , , , , , Bonanzie (), a także Nietykalnych ().

W jednym z pierwszych odcinków Bonanzy, „” zagrał tajemniczego osobnika znanego tylko jako Lassiter – nazwaną na cześć miasta z którego pochodził – który zjawia się w Virginia City gdzie pomaga uratować Bena i Adama Cartwrighta przed niesłusznym powieszeniem i ostatecznie rozprawia się z poszukiwanym przez niego człowiekiem, ujawniając się jako łowca biorących udział w linczu, w którym zginął jego ojciec; po zabiciu około połowy uczestników samosądu opuszcza miejscowość niczym Clint Eastwood w filmie Mściciel (). Morrow wystąpił także w odcinku „” w trzeciej serii Bonanzy.

Mann obsadził Morrowa po raz trzeci w filmie Cimarron (1960), w którym ponownie zadręczał postać graną przez Glenna Forda. Grał razem z Audie Murphym w (1961).

Morrow wcielił się w rolę żołnierza/inżyniera porucznika Roberta Bensona w odcinku „” w serialu z 1962 roku, prowadzonym przez Stanleya Andrewsa. Fabuła skupia się na narzeczonej Bensona, Indianie (Shirley Ballard), która próbuje przekonać go do sprzedaży tajnych informacji wojskowych kryminalistom-potentatom nieruchomości takim jak Joseph Hooker (Howard Petrie). Trevor Bardette i Meg Wyllie zostali obsadzeni w rolach Kapitana i pani Warner.

Po raz pierwszy Morrow otrzymał główną rolę w filmie kryminalnym (1961), grając Dutcha Schultza.

W późniejszym czasie był wciąż głównie aktorem telewizyjnym, pojawiając się w , i .

Combat! thumb|right|Vic Morrow jako sierżant Saunders w Combat! Morrow zagrał główną rolę sierżanta „Chipa” Saundersa w serialu Combat!, dramacie telewizyjnym osadzonym w czasach II wojny światowej i nadawanym w latach 1962–1967. Gene Santoro, badacz popkultury stwierdził:

Jego przyjaciel i współgwiazda z planu Combat!, Rick Jason, opisał Morrowa jako „mistrzowskiego reżysera”, który wyreżyserował „jeden z najlepszych filmów anty-wojennych jakie kiedykolwiek widziałem”. Odnosił się do dwuczęściowego odcinka „”, do którego scenariusz napisał Gene L. Coon.

i Morrow pracował także jako reżyser telewizyjny. Wspólnie z Leonardem Nimoyem stworzył (1965), będący anglojęzyczną adaptacją sztuki Jeana Geneta, opracowaną przez Morrowa i Barbarę Turner. Reżyserem był Morrow, a w filmie zagrał Nimoy.

Po zakończeniu produkcji Combat!, Morrow zagrał główną rolę w (1969), pilocie planowanego serialu, który nie został wyprodukowany; reżyserem był Roger Corman.

W 1969 roku założył przedsiębiorstwo Carleigh.

Morrow napisał scenariusz i wyreżyserował spaghetti western (1970), którego producentem był Dino Delaurentiis. W filmie wystąpili James Garner, Dennis Weaver i Claude Akins. Po , był to pierwszy i jedyny duży film Marrowa, w którym nie pojawił się przed kamerą. Sceny do kręcono we Włoszech w pustynnych plenerach, kojarzących się z południowo-zachodnimi Stanami Zjednoczonymi.

Morrow wystąpił gościnnie w , , , , , oraz .

Filmy telewizyjne W latach 70. Morrow grał w niektórych filmach telewizyjnych, w tym (1971), (1971) (tytułowa rola), (1971), (1972), , (1973), (1974).

Gościnnie pojawiał się w , , , , , Ulicach San Francisco () i .

Morrow zagrał także w dwóch odcinkach australijskiego serialu z 1973 roku, którego jeden z nich także reżyserował.

Wcielił się w rolę przebiegłego szeryfa w filmie drogi Brudna Mary, świrus Larry reżyserii Johna Hougha, również wystąpił, razem z Martinem Sheenem, jako morderczy szeryf w filmie telewizyjnym (1974) i (1974).

Objął główną rolę w (1975). Ponadto grał główne role w (1975), Dziewczynie do dziecka (; 1975), (1975), (1976) oraz w komedii Straszne misie, gdzie zagrał agresywnego, współzawodniczącego trenera baseballu Roya Turnera.

W końcówce lat 70. Morrow grał w coraz większej ilości miniseriali, takich jak (1977), Korzenie () i (1979), a także gościnnie w , , i Aniołkach Charliego ().

Powrócił do reżyserii, obejmując stery przy produkcji odcinków do Quincy, M.E., Lucan i .

Ostatnie role Morrow zagrał główną rolę w (1977), japońskim filmie Wiadomość z kosmosu ( – Uchū kara no Messēji, ; 1978) i (1979). Pojawiał się również w filmach telewizyjnych (1977), (1977), (1977), (1978), (1978) i (1980).

Morrow wystąpił w Humanoidach z głębiny (; 1980) Rogera Cormana i Ostatnim rekinie (; 1981) oraz regularnie w serialu kryminalnym B.A.D. Cats (1980).

Do ostatnich roli Morrowa należą również gościnny udział w Aniołkach Charliego, Magnum () oraz w filmach (1981) i (1982).

Życie prywatne W 1958 roku Morrow poślubił aktorkę i scenarzystkę Barbarę Turner. Razem mieli dwie córki, Carrie Ann Morrow (1958–2016) i aktorkę Jennifer Jason Leigh (ur. 1962). Po siedmiu latach małżeństwo Morrowa i Turner zakończyło się rozwodem. W 1975 roku ożenił się z Gale Lester; w lipcu 1982 roku, tuż przed śmiercią Morrowa, dokonali separacji.

Po rozwodzie z matką Jennifer, relacje między Morrowem a córką uległy pogorszeniu. Jennifer zmieniła nazwisko na Leigh i w chwili śmierci aktora ich relacje wciąż były oziębłe.

Rick Jason, współgwiazda Combat!, wspomina Morrowa jako „całkowicie nielubiącego broni palnej. W serialu używał pistoletu maszynowego Thompson, ale to była praca. Pod jakimkolwiek innym względem nie chciał mieć z nią nic do czynienia”.

Śmierć

W 1982 roku Marrow został obsadzony w filmie Strefa mroku, we fragmencie reżyserowanym przez Johna Landisa. Morrow grał rolę Billa Connora, rasisty przeniesionego w czasie i umieszczonego w różnych sytuacjach, w których stawał się prześladowaną ofiarą: jako Żyd we Francji Vichy, czarnoskóry tuż przed samosądem dokonanym przez Ku Klux Klan i jako Wietnamczyk na chwilę przed śmiercią z rąk żołnierzy amerykańskich.

We wczesnych godzinach 23 lipca 1982 roku, Morrow i dwoje dziecięcych aktorów, siedmioletni Myca Dinh Le i sześcioletnia Renee Shin-Yi Chen, uczestniczyli w nagrywaniu scen w pobliżu Santa Clarita w Kalifornii, na obszarze znanym jako Indian Dunes. W jednej ze scen odgrywani przez nich bohaterowie mieli uciekać z opuszczonej wietnamskiej wioski przed ścigających ich śmigłowcem U.S. Army. Podczas gdy śmigłowiec unosił się około 7,3 m (24 stóp) nad nimi ciepło powstałe w wyniku eksplozji pirotechnicznych podobno doprowadziło do rozwarstwienia (delaminacji) łopat wirnika, w wyniku czego śmigłowiec gwałtownie opadł i rozbił się, zabijając natychmiastowo całą trójkę. Morrow i Le ulegli dekapitacji i okaleczeniu łopatami wirnika, natomiast Chen została zmiażdżona płozą maszyny.

Landis i czworo pozostałych oskarżonych, w tym pilot śmigłowca Dorsey Wingo, ostatecznie zostali uniewinnieni z zarzutu nieumyślnego spowodowania śmierci po blisko dziewięcio-miesięcznym procesie. Rodzice Le i Chen złożyli pozew, który został później wycofany z powodu porozumienia pozasądowego na nieznaną kwotę. Obie córki Morrowa również złożyły pozew, który także wycofano w wyniku porozumienia pozasądowego.

Morrow został pochowany na cmentarzu Hillside Memorial Park Cemetery w Culver City.

Filmografia