Apella

Apella (gr. Ἀπέλλα) – zgromadzenie ludowe w starożytnej SparcieJako instytucja dorycka spotykana też na Krecie., uchwalające prawa, rozstrzygające najważniejsze kwestie państwowe i wybierające urzędników (gerontów i eforów), a od VI/V w. p.n.e. decydujące także o wypowiedzeniu wojny. Uczestniczyli w nim wszyscy pełnoprawni obywatele (homoioi – „równi”, czyli spartiaci), którzy ukończyli 30 lat. Zebrani nie mieli prawa dyskusji – w przeciwieństwie do Aten nie funkcjonowała zasada isegorii, a Spartanie jedynie przyjmowali lub odrzucali wnioski geruzji i eforów, bez możliwości wprowadzenia poprawek. Głosowano okrzykamiEncyklopedia Historia, Wyd. GREG, Kraków 2007, , s.18.Zebrani krzykiem wyrażali swój stosunek do kandydatów, zamknięci zaś w sąsiednim budynku członkowie Rady oceniali po sile głosu, za kim wypowiedziała się większość (Plutarch, Żywot Lizandra 26, 2–3). Arystoteles (Polityka II, 6, 16 i 18) nazywa ten sposób wyboru dziecinnym (παιδαριώδης)., a w razie wątpliwości przez rozejście sięOświadczył jednak [efor] – Lacedemończycy głosują bowiem przez wzniesienie okrzyku, a nie za pomocą kamyczków – że nie może rozróżnić, który okrzyk był silniejszy; chcąc zaś przez jawne głosowanie zachęcić ich do opowiedzenia się za wojną oświadczył: Lacedemończycy, komu z was się wydaje, że pokój został zerwany i Ateńczycy dopuszczają się bezprawia, niech przejdzie na tę stronę i wskazał im kierunek – a kto jest przeciwnego zdania, niech przejdzie na drugą stronę. Podniósłszy się Lacedemończycy rozstąpili się na dwie strony; większość była zdania, że układ pokojowy został zerwany. (Tukidydes, Wojna peloponeska I, 87)..

Kompetencje apelli zakreślił akt nazywany Wielką Retrą.

Przypisy

Bibliografia M. Jaczynowska, D. Musiał, M. Stępień, Historia starożytna, TRIO, Warszawa 2006, s. 274, 395.

Kategoria:Zgromadzenia historyczne Kategoria:Urzędy i instytucje publiczne starożytnej Sparty