Instytut Jedwabiu Naturalnego – jednostka organizacyjna Ministerstwa Przemysłu Lekkiego, istniejąca w latach 1951–1961, powołana z zadaniem prowadzenie prac naukowo-badawczych i doświadczalno-produkcyjnych w dziedzinie technicznej, organizacyjnej i ekonomicznej, mających na celu rozwój oraz postęp techniczny i gospodarczy w dziedzinie przemysłów opartych na surowcach morwy, jedwabnika morwowego i jedwabiu naturalnego.
Powołanie Instytutu Na podstawie zarządzenie Ministra Przemysłu Lekkiego z 1951 r. w sprawie utworzenia Instytutowi Jedwabiu Naturalnego ustanowiono InstytutZarządzenie Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 27 października 1951 r. w sprawie utworzenia Instytutu Jedwabiu Naturalnego. M. P. 1951 nr 11, poz. 111.. Powołanie Instytutu pozostaje w związku ustawą z 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowejUstawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowej. Dz. U. 1951 nr 5, poz. 38..
Zwierzchni nadzór nad instytutem sprawował Minister Przemysłu Lekkiego.
Zadania Instytutu Zadaniem instytutu było prowadzenie prac naukowo-badawczych i doświadczeń na postępem technicznym oraz gospodarczym w dziedzinieZarządzenie Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 27 października 1951 r. w sprawie nadania statutu Instytutowi Jedwabiu Naturalnego. M. P. 1951 nr 11, poz. 112.:
uprawy morwy dla potrzeb hodowli jedwabnika oraz w celu wszechstronnego jej wykorzystania, aklimatyzacja gatunków morwy, sprzyjających racjonalnej hodowli jedwabnika, szkółkarstwa morwowego, przemysłowej produkcji nasion oraz przemysłowych plantacji morwy, zwalczania chorób i szkodników morwy, hodowli jedwabników i aklimatyzacji właściwych gatunków jedwabnika, racjonalnej hodowli jedwabnika na skale przemysłową, właściwych metod przemysłowej produkcji oraz dystrybucji greny, zwalczanie chorób i szkodników jedwabnika, techniki i technologii produkcyjnej artykułów z jedwabiu naturalnego i metod zamarzania oprzędów, rozmontowywania oprzędów i produkcji przędzy, tkanin, farbiarstwa i wykończalnictwa, wykorzystywanie odpadów i produktów ubocznych, przemysłowa produkcja nasion i sadzonek morwy oraz greny na zaspokojenie potrzeb ogólnokrajowych z uwzględnieniem planowanego rozwoju jedwabnictwa naturalnego do czasu przekazania jej właściwym zakładom przemysłowym.
Kierowanie Instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był z nią odpowiedzialny.
Rada Naukowa Przy Instytucie działała Rada Naukowa. Rada Naukowa składała się z przewodniczącego, jego zastępcy i ośmiu członków, powoływanych przez ministra na okres 3 lat.
Do zadań Rady Naukowej należało:
inicjowanie prac naukowo-badawczych, opiniowanie planów naukowo-badawczych i preliminarzy budżetowych Instytutu, wypowiadania się w sprawie organizacji Instytutu, rozpatrywanie innych spraw na zlecenie ministra lub na wniosek przewodniczącego Rady.
Zniesienie Instytutu Na podstawie zarządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z 1961 r. w sprawie ustalenia wykazu instytutów naukowo-badawczych uważanych za instytuty techniczne zlikwidowano InstytutZarządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 31 października 1961 r. w sprawie ustalenia wykazu instytutów naukowo-badawczych uważanych za instytuty techniczne. M. P. 1961 nr 95 nr 404..
Przypisy
Kategoria:Polskie instytuty naukowe