Charles Duke

thumb|240px|Charles Duke podczas pierwszego spaceru księżycowego stoi obok krateru o średnicy 40 m i głębokości 10 m. Za kraterem jest widoczny pojazd LRV. thumb|240px|Charles Duke rozstawia sprzęt badawczy podczas drugiego spaceru po powierzchni Księżyca thumb|240px|Charles Duke, 2008 Charles Moss Duke Jr. (ur. 3 października 1935 w Charlotte) – amerykański astronauta, generał brygady United States Air Force. Dziesiąty człowiek który stanął na powierzchni Księżyca. Kreacjonista młodej Ziemi.

Wykształcenie i służba wojskowa Uczęszczał do Lancaster High School w miejscowości Lancaster w Karolinie Południowej. 1953 – ukończył szkołę średnią – Akademię im. admirała Farraguta (Admiral Farragut Academy) – w St. Petersburgu na Florydzie. 1957 – ukończył Akademię Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, otrzymując licencjat z zakresu nauk ścisłych. Później wstąpił do Sił Lotniczych USA. Szkolenie wstępne odbył w bazie lotniczej Spence w Georgii, natomiast szkolenie podstawowe – w bazie Webb w Teksasie. 1958 – szkolenie doskonalące, zakończone świetnymi wynikami, przeszedł na samolocie F-86L w bazie Moody w Georgii. Następnie został skierowany do służby w 526 eskadrze myśliwców przechwytujących (526th Fighter Interceptor Squadron) w bazie lotniczej Ramstein w Niemczech. Służył tam przez trzy lata. 1964 – ukończył Massachusetts Institute of Technology, uzyskując tytuł magistra astronautyki. Wrzesień 1965 – w bazie Edwards w Kalifornii ukończył kurs w Wojskowej Szkole Pilotów Doświadczalnych (Air Force Aerospace Research Pilot School) w klasie 64-C. Po odbytym przeszkoleniu został instruktorem kontroli systemów i pilotażu samolotów: F-101, F-104 i T-33. 1966–1975 – wchodził w skład Korpusu Astronautów NASA. 1973 – otrzymał doktorat honorowy University of South Carolina. 1 stycznia 1976 – zakończył czynną służbę wojskową, przechodząc do rezerwy w stopniu generała brygady. 1990 – otrzymał doktorat honorowy Francis Marion University.

Jako pilot wylatał 4147 godzin, z czego 3632 na samolotach z napędem odrzutowym.

Kariera astronauty 4 kwietnia 1966 – zakwalifikował się do piątej grupy astronautów NASA (). 1969 – podczas misji Apollo 10 i Apollo 11 utrzymywał łączność (CapCom) z załogami przebywającymi w kosmosie z ośrodka kierowania lotem. W czasie misji Apollo 10 był również członkiem naziemnej załogi wspierającej. Później został włączony w skład załogi rezerwowej wyprawy Apollo 13 i załogi podstawowej lotu Apollo 16. W obu wypadkach przydzielono mu funkcję pilota modułu księżycowego. 16–27 kwietnia 1972 – uczestniczył w misji Apollo 16. Grudzień 1972 – podczas misji Apollo 17 należał do załogi rezerwowej. Zastąpił w niej Jamesa Irwina, który wcześniej odszedł z NASA. Grudzień 1975 – opuścił Korpus Astronautów NASA. Apollo 16 16 kwietnia 1972 wystartował w kosmos na pokładzie statku kosmicznego Apollo 16 jako pilot modułu księżycowego „Orion”. Dowódcą wyprawy był John Young, zaś pilotem modułu dowodzenia „Casper” – Thomas Mattingly. 21 kwietnia Young i Duke wylądowali na powierzchni Księżyca. Było to piąte lądowanie człowieka na Srebrnym Globie. Moduł księżycowy „Orion” osiadł w pobliżu krateru Descartesa. Astronauci spędzili w nim ponad 71 godzin. Podczas trzech wyjść na zewnątrz pojazdu Young i Duke poruszali się po powierzchni Księżyca za pomocą pojazdu LRV: 21 kwietnia – przez 7 godzin i 14 minut, 22 kwietnia – przez 7 godzin i 23 minuty i 23 kwietnia – przez 5 godzin i 40 minut. W sumie obaj pokonali dystans ponad 27 km, oddalając się od lądownika na maksymalną odległość 4,6 km. Zebrali i dostarczyli na Ziemię około 96 kg skał księżycowych. Po pomyślnej realizacji zadań, 27 kwietnia kapsuła z astronautami wodowała na Oceanie Spokojnym. Po niespełna 40 minutach załoga statku Apollo 16 znalazła się na pokładzie okrętu ratowniczego – lotniskowca USS „Ticonderoga”.

Po opuszczeniu NASA Grudzień 1975 – marzec 1978 – pracował w firmie Orbit Corp. w San Antonio w Teksasie. Marzec 1978 – podjął samodzielną działalność biznesową. Był szefem firmy inwestycyjnej Duke Investments oraz prezesem Charlie Duke Enterprises.

Odznaczenia i nagrody Medal Sił Powietrznych za Wybitną Służbę – dwukrotnie Legia Zasługi NASA Distinguished Service Medal Air Force Command Pilot Astronaut Wings National Defense Service Medal Doktoraty honorowe University of South Carolina (1973) Francis Marion University (1990) American Astronautical Society Flight Achievement Award (1972) Dyplom FAI im. Władimira Komarowa (1973) American Institute of Aeronautics and Astronautics Haley Astronautics Award (1973) Wprowadzenie do Panteonu Sławy Karoliny Północnej (The South Carolina Hall of Fame) (1973) Distinguished Eagle Scout Award (1975) Universal Astronaut Insignia za lot orbitalny (nr 57) – Stowarzyszenie Uczestników Lotów Kosmicznych ()

Dane lotu

Lot kosmiczny, w którym uczestniczył Charles M. Duke Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania 16 kwietnia 1972 27 kwietnia 1972 Apollo 16 Pilot modułu księżycowego 11 dni 1 godzina 51 minut i 5 sekund Łączny czas spędzony w kosmosie – 11 dni 1 godzina 51 minut i 5 sekund

Zobacz też alfabetyczna lista astronautów grupy i oddziały astronautów

Przypisy

Linki zewnętrzne Biografia na stronie NASA Biogram na stronie Spacefacts

Biografia w Encyclopedia Astronautica

Kategoria:Absolwenci United States Naval Academy Kategoria:Absolwenci Massachusetts Institute of Technology Kategoria:Amerykańscy astronauci Kategoria:Amerykańscy generałowie Kategoria:Amerykańscy piloci wojskowi Kategoria:Odznaczeni Air Force Distinguished Service Medal Kategoria:Odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Odznaczeni National Defense Service Medal Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Ludzie urodzeni w Charlotte Kategoria:Ludzie, którzy byli na Księżycu Kategoria:Ludzie związani z St. Petersburgiem (Floryda)