Fatmir Gjata (ur. 22 września 1922 w Korczy, zm. 11 listopada 1989) – albański pisarz i poeta.
Życiorys Syn działacza narodowego i nauczyciela Isufa Gjaty. W czasie II wojny światowej walczył w jednym z oddziałów Armii Narodowo-Wyzwoleńczej. Po zakończeniu wojny wyjechał do Moskwy, gdzie studiował w Instytucie Literackim imienia A.M. Gorkiego. Po ukończeniu studiów w 1951 powrócił do kraju. W 1970 objął stanowisko redaktora naczelnego miesięcznika literackiego Nendori (Listopad). Pisał powieści, opowiadania i nowele, a także utwory poetyckie o tematyce partyzanckiej. Kilka jego opowiadań i nowel doczekało się adaptacji filmowych. W 1982 wydał wspomnienia (Me një torbë me fishekë).
Imię Fatmira Gjaty nosi jedna z ulic w Tiranie (dzielnica Ura).
Twórczość Poezja 1954: Kënga për partizanin Benko (Pieśń dla partyzanta Benko) 1975: Kënga e maliherit 2019: Me dheun tim i dashuruar... : poezi
Powieści 1959: Këneta 1966: Armiqtë 1968: Brezat 1971: Përmbytja 1977: Fillim pranvere 1979: Këshilltarët
Opowiadania 1945: Pika gjaku 1949: Gruri nuk u dogj 1951: Ujët fle, hasmi s'fle 1954: Këngët e maleve 1955: Tana 1959: Heronjt e Vigut 1960: Në pragun e jetës : tregime 1965: Zemër shqiptare 1973: Tregime të zgjedhura
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Albańscy poeci XX wieku Kategoria:Albańscy prozaicy Kategoria:Albańscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Absolwenci Instytutu Literackiego im. M. Gorkiego w Moskwie Kategoria:Albańscy artyści socrealizmu Kategoria:Ludzie urodzeni w Korczy Kategoria:Albańscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Żołnierze Armii Narodowo-Wyzwoleńczej