Dennis William Hull (ur. 19 listopada 1944 w , zm. 29 maja 2026) – kanadyjski hokeista grający na pozycji napastnika (lewoskrzydłowego), reprezentant kraju, nauczyciel akademicki. Brat Bobby'ego, stryj Bretta.

Wczesne życie Dennis Hull urodził się w prowincji Ontario jako jeden z 11 dzieci Leny z d. Cook i Roberta, brygadzisty firmy cementowejHull helped WHA into hockey family . Miał starszego brata Bobby'ego (1939–2023), również hokeistę, który zyskał pseudonim Złoty Strumień (The Golden Jet).

Kariera thumb|Denis Hull, 1968 rok. Dennis Hull karierę sportową rozpoczął w 1960 roku w występującym w juniorskiej lidze OHA St. Catharines Teepees, w którym grał do 1962 roku. Następnie w latach 1962–1964 był zawodnikiem St. Catharines Blackhawks, w którym w sezonie 1963/1964 został wybrany do Drużyny Gwiazd OHA, dzięki czemu zwrócił na siebie uwagę władzom klubu ligi NHL, Chicago Blackhawks, którego gwiazdą był jego brat, Bobby, z którym grał razem w klubie do końca sezonu 1971/1972 (z krótką przerwą w sezonie 1965/1966 reprezentował barwy klubu ligi CHL St. Louis Braves). Razem dwukrotnie dotarli do finału Pucharu Stanleya (1965, 1971) oraz trzykrotnie grali w Meczu Gwiazd NHL (1969, 1971, 1972).

Najlepszy w okresie w karierze miał w pierwszej połowie lat 70., kiedy grał w jednej linii z Pit Martinem w środku oraz z Jimem Pappinem z prawej strony, która była uważana za jedną z najlepszych w lidze NHLSeptember to Remember . Najlepszy sezon w karierze miał w sezonie 1972/1973, kiedy jego brat Bobby był już zawodnikiem występującego w lidze WHA Winnipeg Jets. W fazie zasadniczej zdobył 90 punktów (39 goli, 51 asyst) oraz spędził 27 minut na ławce kar w 78 meczach, natomiast w fazie play-off, w której dotarł do finału Pucharu Stanleya (przegrana rywalizacja 4:2 z Montreal Canadiens), rozegrał 16 meczów, w którym zdobył 24 punkty (9 goli, 15 asyst), co dało mu 2. miejsce w klasyfikacji (za Yvanem Cournoyerem z Montreal Canadiens) oraz spędził 4 minuty na ławce kar. Ponadto został wybrany do drugiej drużyny gwiazd NHL. Potem jeszcze dwukrotnie był uczestnikiem Meczu Gwiazd NHL (1973, 1974).

Po sezonie 1976/1977 przeszedł do Detroit Red Wings, w którym po sezonie 1977/1978 zakończył karierę sportową.

W trakcie kariery sportowej zyskał pseudonim Srebrny Strumień (The Silver Jet).

Kariera reprezentacyjna Dennis Hull w 1972 roku został powołany do reprezentacji Kanady na Summit Series (seria meczów Team Canada z reprezentacją ZSRR), jednak kiedy jego brat Bobby został wykluczony z udziału w imprezie z powodu przejścia do ligi WHA, Dennis chciał w ramach wsparcia dla swojego brata zbojkotować imprezę, jednak ten przekonał go do udziału w imprezie, i tym samym zastąpił Vica Hadfielda na lewym skrzydle i grał na jednej linii z Jeanem Ratelle i Rodem Gilbertem. Łącznie w imprezie rozegrał 4 mecze, w których zdobył 4 punkty (2 gole, 2 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce, a Team Canada wygrała rywalizację: 4 zwycięstwa, 1 remis, 3 porażki.

Statystyki Klubowe Sezon Klub Liga Sezon zasadniczy Faza play-off M G A Pkt Min M G A Pkt Min 1960/1961 St. Catharines Teepees OHA 47 6 4 10 33 6 0 1 1 2 1961/1962 St. Catharines Teepees OHA 50 6 12 18 29 2 0 0 0 0 1962/1963 St. Catharines Blackhawks OHA 50 19 29 48 73 — — — — — 1963/1964 St. Catharines Blackhawks OHA 55 48 49 97 123 12 4 11 15 50 1964/1965 Chicago Blackhawks NHL 55 10 4 14 18 6 0 0 0 0 1965/1966 Chicago Blackhawks NHL 25 1 5 6 6 3 0 0 0 0 1965/1966 St. Louis Braves CHL 40 11 16 27 14 5 2 1 3 0 1966/1967 Chicago Blackhawks NHL 70 25 17 42 33 6 0 1 1 12 1967/1968 Chicago Blackhawks NHL 74 18 15 33 34 11 1 3 4 6 1968/1969 Chicago Blackhawks NHL 72 30 34 64 25 — — — — — 1969/1970 Chicago Blackhawks NHL 76 17 35 52 31 8 5 2 7 0 1970/1971 Chicago Blackhawks NHL 78 40 26 66 16 18 7 6 13 2 1971/1972 Chicago Blackhawks NHL 78 30 39 69 10 8 4 2 6 4 1972/1973 Chicago Blackhawks NHL 78 39 51 90 27 16 9 15 24 4 1973/1974 Chicago Blackhawks NHL 74 29 39 68 15 10 6 3 9 0 1974/1975 Chicago Blackhawks NHL 69 16 21 37 10 5 0 2 2 0 1975/1976 Chicago Blackhawks NHL 80 27 39 66 28 4 0 0 0 0 1976/1977 Chicago Blackhawks NHL 75 16 17 33 2 2 1 0 1 0 1977/1978 Detroit Red Wings NHL 55 5 9 14 6 7 0 0 0 2 Łącznie w OHA 202 79 94 173 258 20 4 12 16 52 Łącznie w NHL 959 303 351 654 261 104 33 34 67 30 Łącznie w CHL 40 11 16 27 14 5 2 1 3 0

Reprezentacyjne Rok Drużyna Turniej Miejsce M G A Pkt Min 1972 Summit Series – 4 2 2 4 4 Razem 4 2 2 4 4

Sukcesy Klubowe Chicago Blackhawks Finał Pucharu Stanleya: 1965, 1971, 1973

Indywidualne Drużyna gwiazd OHA: 1964 Druga drużyna gwiazd NHL: 1973 Mecz Gwiazd NHL: 1969, 1971, 1972, 1973, 1974

Po zakończeniu kariery Dennis Hull po zakończeniu kariery sportowej powrócił do St. Catharines w prowincji Ontario, gdzie rozpoczął studia na Brock University na kierunku historii i wychowania fizycznego, które ukończył z tytułem magistra, po czym wykładał na Ridley College w tym samym mieście, potem został dyrektorem sportowym na Illinois Institute of Technology w Chicago.

Następnie, wraz ze swoim bratem Garym, prowadził farmę bydła w hrabstwie Northumberland, w prowincji Ontario. Później został zauważony jako mówca publiczny i komik. W 1998 roku wydał swoją książkę pt. "The third best Hull : I should have been fourth but they wouldn't let my sister Maxine play", która zawiera zabawne i często przezabawne wspomnienia z jego kariery sportowej.

Zaprzyjaźnił się z legendarnym radzieckim bramkarzem, Władysławem Tretiakiem, przeciwko któremu grał podczas Summit Series w 1972 roku, często wspominając:

Udzielał się także jako konferansjer w San Jose Sharks.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Kanadyjscy hokeiści Kategoria:Hokeiści Chicago Blackhawks Kategoria:Hokeiści Detroit Red Wings Kategoria:Amerykańscy nauczyciele Kategoria:Zmarli w 2026