Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: ŋ̊. Symbol ten pochodzi od znaku ⟨ŋ⟩ (Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna) i znaku diakrytycznego oznaczającego bezdźwięczność. Odpowiednik w X-SAMPA to N_0.
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: mimo iż dochodzi do zablokowania przepływu powietrza przez tor ustny jamę ustną, podniebienie miękkie jest skierowane w dół i powietrze uchodzi (oprócz ust) przez nos – jest to spółgłoska nosowa; prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub też powietrze uchodzi tylko wzdłuż środkowej linii języka – jest to spółgłoska środkowa modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna; tylna część języka dotyka podniebienia miękkiego – jest to spółgłoska miękkopodniebienna. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest więc bezdźwięczna.
Przykłady Przykłady w wybranych językach: JęzykSłowoIPAZnaczenieUwagiJęzyk birmańskiငှါ'pożyczyć'Język yupik środkowycalisteńguciquq'będzie pracownikiem'Język farerskionkur'ktokolwiek'Alofon głoski /n/ przed głoskami welarnymi z przydechem.Język walijskify nghot'moja kurtka'Nosowa mutacja /k/.
Przypisy
nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna bezdźwięczna