Dick Tärnström (ur. 20 stycznia 1975 w Sundbyberg) – szwedzki hokeista grający na pozycji obrońcy, reprezentant kraju, trener.

Kariera Dick Tärnström karierę sportową rozpoczął w 1990 roku w juniorskich drużynach AIK, w którym do 1992 roku grał w drużynach U-18 i U-20. Następnie przeszedł do występującej w Elitserien seniorskiej drużyny klubu, z którym w sezonie 1992/1993 spadł do HockeyAllsvenskan, w którym w sezonie 1993/1994 awansował do Elitserien.

W 1994 roku został wybrany przez władze klubu ligi NHL, New York Islanders w drafcie NHL w 11. rundzie z numerem 272, a w 2001 roku został zawodnikiem drużyny Wyspiarzy, w którym w tym czasie jednym z zawodników był Mariusz Czerkawski. Po przegranej przez New York Islanders rywalizacji w pierwszej rundzie fazy play-off 4:3 z Toronto Maple Leafs przez resztę sezonu 2001/2002 grał w klubie farmerskim New York Islanders, w występującym w lidze AHL Bridgeport Sound Tigers.

Następnie został zawodnikiem Pittsburgh Penguins, w którym w sezonie 2003/2004 zdobywając 52 punkty (16 goli, 36 asyst) w 80 meczach jako pierwszy i do tej pory jedyny obrońca w historii klubu został jego najlepszym punktującym w danym sezonie. W trakcie sezonu 2003/2004 zawodnikiem drużyny Pingwinów został Ric Jackman, z którym tworzył dobry duet obrońców pn. Rick and Dick Show w powerplay. W 2010 roku został wybrany przez dziennik pn. Pittsburgh Post-Gazette do Drużyny Roku Pittsburgh Penguins Dekady (lata 2000–2009).

26 stycznia 2006 roku na własną prośbę został wymieniony przez Pittsburgh Penguins z Edmonton Oilers w zamian za Cory'ego Crossa i Jani Ritę. Był ważnym zawodnikiem drużyny Nafciarzy, z którą w sezonie 2005/2006 awansował do finału Pucharu Stanleya, w którym przegrał rywalizację 4:3 z Carolina Hurricanes.

W sezonie 2006/2007 reprezentował barwy występującego w szwajcarskiej National League HC Lugano, po czym wrócił do ligi NHL, ponownie zostając 1 lipca 2007 roku kontrakt z Edmonton Oilers. 1 lutego 2008 roku został zawodnikiem Columbus Blue Jackets, które wymieniło z Edmonton Oilers z Curtisem Glencrossem.

Po sezonie 2008/2009 powrócił do AIK, który występował wówczas w rozgrywkach HockeyAllsvenskan. W sezonie 2009/2010 awansował z klubem do Elitserien. 18 stycznia 2013 roku ogłosił zakończenie kariery sportowej z powodu dyskopatiiDick Tärnströms karriär är över [data dostępu: 2013-01-18] .

Kariera reprezentacyjna Dick Tärnström w latach 1990–1995 był wielokrotnym młodzieżowych reprezentacji Szwecji: w 1990 roku w drużynie U-16 rozegrał 3 mecze, w 1991 roku w drużynie U-17 rozegrał 3 mecze, w latach 1992–1993 w drużynie U-18 rozegrał 15 meczów, w których zdobył 7 punktów (3 gole, 4 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar oraz zdobył w Polsce mistrzostwo Europy juniorów 1993, w 1993 roku w drużynie U-19 rozegrał 3 mecze, w których zdobył 1 gola, w latach 1993–1995 w drużynie U-20 rozegrał 25 meczów, w których zdobył 13 punktów (9 gole, 4 asysty) oraz spędził 8 minuty na ławce kar, a także wystąpił w dwóch turniejach o mistrzostwo świata juniorów (1994 – wicemistrzostwo świata juniorów, 1995 – 3. miejsce). W latach 1996–1997 w reprezentacji Szwecji B rozegrał 9 meczów, w których zdobył 2 punkty (1 gol, 1 asysta).

W latach 1998–2009 w seniorskiej reprezentacji Szwecji rozegrał 101 meczów, w których zdobył 40 punktów (12 goli, 28 asyst) oraz spędził 88 minut na ławce kar. Wystąpił w czterech turniejach o mistrzostwo świata (2003 – wicemistrzostwo świata, 2004 – wicemistrzostwo świata, najlepszy obrońca turnieju, 2007, 2009 – 3. miejsce), a także wystąpił w Pucharze Świata 2004, w którym 7 września 2004 roku na Ericsson Globe w Sztokholmie drużyna Trzech Koron przegrała 6:1 z reprezentacją Czech.

Kariera trenerska Dick Tärnström po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską. W latach 2018–2021 był opiekunem młodzieży w AIK Ishockey, a od 2021 roku jest trenerem ds. rozwoju AIK Ishockey U-20.

Statystyki Klubowe Sezon Klub Liga Sezon zasadniczy Faza play-off M G A Pkt Min M G A Pkt Min 1992/1993 AIK SEL 2 0 0 0 0 — — — — — 1992/1993 AIK Allsv 15 0 5 5 14 2 0 0 0 0 1993/1994 AIK Div.1 33 1 4 5 26 — — — — — 1994/1995 AIK SEL 37 8 4 12 26 — — — — — 1995/1996 AIK SEL 40 0 5 5 32 — — — — — 1996/1997 AIK SEL 49 5 3 8 38 7 0 1 1 6 1997/1998 AIK SEL 45 2 12 14 30 — — — — — 1998/1999 AIK SEL 47 9 14 23 36 — — — — — 1999/2000 AIK SEL 42 7 15 22 20 — — — — — 2000/2001 AIK SEL 50 10 18 28 28 5 0 0 0 8 2001/2002 New York Islanders NHL 62 3 16 19 38 5 0 0 0 2 2001/2002 Bridgeport Sound Tigers AHL 9 0 2 2 2 — — — — — 2002/2003 Pittsburgh Penguins NHL 61 7 34 41 50 — — — — — 2003/2004 Pittsburgh Penguins NHL 80 16 36 52 38 — — — — — 2004/2005 SK Södertälje SEL 50 7 18 25 46 9 1 0 1 6 2005/2006 Pittsburgh Penguins NHL 33 5 5 10 52 — — — — — 2005/2006 Edmonton Oilers NHL 22 1 3 4 24 12 0 2 2 10 2006/2007 HC Lugano NLA 44 3 26 29 90 5 1 6 7 8 2007/2008 Edmonton Oilers NHL 29 1 4 5 40 — — — — — 2007/2008 Columbus Blue Jackets NHL 19 2 7 9 12 — — — — — 2008/2009 AIK Allsv 38 9 23 32 68 10 1 8 9 12 2009/2010 AIK Allsv 42 9 23 32 74 10 2 7 9 10 2010/2011 AIK SEL 50 6 10 16 36 8 0 4 4 0 2011/2012 AIK SEL 46 8 18 26 38 11 2 1 3 8 2012/2013 AIK SEL 6 0 3 3 6 — — — — — Łącznie w SEL 466 62 120 182 336 40 3 6 9 28 Łącznie w Allsv 95 18 51 69 156 20 3 15 18 22 Łącznie w Div.1 33 1 4 5 26 — — — — — Łącznie w NHL 306 35 105 140 254 17 0 2 2 12 Łącznie w AHL 9 0 2 2 2 — — — — — Łącznie w NLA 44 3 26 29 90 5 1 6 7 8

Reprezentacyjne Rok Drużyna Turniej Miejsce M G A Pkt Min 1993 MEJ Plik:Gold medal icon.svg 6 2 3 5 4 1994 MŚJ Plik:Silver medal icon.svg 7 5 0 5 4 1995 MŚJ Plik:Bronze medal icon.svg 5 2 2 4 4 2003 MŚ Plik:Silver medal icon.svg 9 1 3 4 0 2004 PŚ 5 2 0 0 0 0 2004 MŚ Plik:Silver medal icon.svg 9 4 2 6 6 2007 MŚ 4 9 1 8 9 14 2009 MŚ Plik:Bronze medal icon.svg 8 2 1 3 16 Razem jako junior 18 9 5 14 12 Razem jako senior 37 8 14 22 36

Sukcesy Zawodnicze AIK Awans do Elitserien: 1994, 2010

Edmonton Oilers Finał Pucharu Stanleya: 2006

Reprezentacyjne Wicemistrzostwo świata: 2003, 2004 3. miejsce na mistrzostwach świata: 2009 Wicemistrzostwo świata juniorów: 1994 3. miejsce na mistrzostwach świata juniorów: 1995 Mistrzostwo Europy juniorów: 1993

Indywidualne Najlepszy obrońca mistrzostw świata: 2004 Drużyna Roku Pittsburgh Penguins Dekady (lata 2000–2009): 2010

Życie prywatne Dick Tärnström ma syna Olivera (ur. 2002), który również jest hokeistą grającym na pozycji napastnika (centra), zawodnika BK Rögle, który w 2020 roku został wybrany przez New York Rangers w drafcie NHL w 3. rundzie z numerem 92.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Urodzeni w 1977 Kategoria:Szwedzcy hokeiści Kategoria:Hokeiści AIK Ishockey Kategoria:Hokeiści New York Islanders Kategoria:Hokeiści Bridgeport Sound Tigers Kategoria:Hokeiści Pittsburgh Penguins Kategoria:Hokeiści Södertälje SK Kategoria:Hokeiści Edmonton Oilers Kategoria:Hokeiści HC Lugano Kategoria:Hokeiści Columbus Blue Jackets Kategoria:Szwedzcy trenerzy hokejowi