Louis B. Sohn znany także jako Ludwik Bruno Sohn (ur. 1 marca 1914 we Lwowie jako Ludwig Bruno Sohn, zm. 7 czerwca 2006 w Falls Church) – polsko-amerykański prawnik i wykładowca pochodzenia żydowskiego. Uznawany za jeden z najważniejszych autorytetów prawa międzynarodowego XX wieku. Nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla w 1959, 1961, 1962, 1963 oraz 1966.
Życiorys Urodził się we Lwowie ówcześnie znajdującym się na terenie Austro-Węgier (współcześnie na terenie Ukrainy) 1 marca 1914 roku w rodzinie lekarzy Izaaka Sohna i Fredericki Heschels. Przebywał na terenie Lwowa w czasie istnienia Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej i walk o Lwów. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza (obecnie Uniwersytet Lwowski); w 1935 roku uzyskał stopień doktora, przygotowując rozprawę pod kierunkiem profesora Kazimierza Przybyłowskiego. Ukończył również studium dyplomatyczne. Po ukończeniu studiów prowadził badania na Uniwersytecie Lwowskim i publikował na łamach czasopism prawniczych; na kilka tygodni przed wybuchem II wojny światowej wyjechał z Polski do USA na zaproszenie profesora Uniwersytetu Harvarda. W 1943 roku otrzymał obywatelstwo amerykańskie. W USA kształcił się na Uniwersytecie Harvarda, gdzie uzyskał tytuł magistra, a następnie doktora. W 1945 roku uczestniczył w konferencji w San Francisco jako członek delegacji amerykańskiej. Brał udział w opracowywaniu statutu Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.
W latach 1961–1981 wykładał prawo na Harvard Law School, a w latach 1981–1991 prawo międzynarodowe na University of Georgia. Był przewodniczącym amerykańskiej delegacji negocjującej tekst Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza. Pełnił funkcję doradcy Departamentu Stanu USA w administracji prezydenta Richarda Nixona. W latach 1988–1990 był przewodniczącym Amerykańskiego Towarzystwa Prawa Międzynarodowego. Doradzał agencjom ONZ.
Zajmował się m.in. obroną praw człowieka, zapobieganiem handlu ludźmi oraz działaniami na rzecz pokoju i bezpieczeństwa na świecie. Współautor koncepcji międzynarodowych praw człowieka i porozumień rozbrojeniowych. Wiele spośród pism prawniczych z kolekcji Sohna znajduje się w Bibliotece Stosunków Międzynarodowych im. Louisa Sohna, filii Alexander Campbell King Law Library w Centrum Prawa Międzynarodowego Deana Ruska.
Jest współautorem książki World Peace Through World Law, w której proponował utworzenie rządu światowego, przydzielenie głosów w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ na podstawie populacji państw członkowskich, rozbrojenie, wykorzystanie międzynarodowych trybunałów w sporach, rozwiązanie armii i wprowadzenie międzynarodowych sił policyjnych.
Wyróżnienia i upamiętnienie Był siedmiokrotnie nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla w 1959 roku, dwadzieścia trzy razy w 1961, siedmiokrotnie w 1962, siedmiokrotnie w 1963 i dwukrotnie w 1966. Na budynku na ulicy Hnatiuka (dawniej ulica Jagiellońska) we Lwowie, w którym mieszkał Sohn zamontowano tablice pamiątkową. Po śmierci Sohna sekretarz generalny ONZ Kofi Annan wydał oświadczenie, w którym nazwał Sohna „głosem rozsądku i źródłem mądrości” oraz podkreślił jego wiarę w znaczenie ONZ i rządów prawa w rozstrzyganiu sporów międzynarodowych. United Nations Association of the National Capital Area przyznaje od 1997 roku Nagrodę Praw Człowieka im. Louisa B. Sohna. Sam Sohn był pierwszą osobą nią wyróżnioną.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Polscy specjaliści prawa międzynarodowego Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Amerykańscy prawnicy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Harvarda Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Zmarli w 2006