Komora Mikołaja Kopernika – podziemna komora w Kopalni Soli „Wieliczka”, w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.
Historia Wyrobisko ukształtowało się przed rokiem 1785 w trakcie eksploatacji złoża soli zielonej – odmiany mineralnej złożonej w około 95% z halitu z domieszką iłu, który odpowiada za jej charakterystyczną barwę.
Przez wiele lat w komorze funkcjonował drewniany kierat napędzany siłą koni, służący do transportu urobku z niższych partii kopalni na poziom pierwszy, skąd surowiec był dalej kierowany do szybu Daniłowicza w celu wydobycia na powierzchnię. Stąd wyrobisko ma okrągły zarys.
W wyrobisku zainstalowano drewniane kaszty – belkowe struktury przeznaczone do podparcia stropów w obszarach po zakończonej eksploatacji, które przeciwstawiają się ciśnieniu skał otaczających. Uzupełnieniem tego systemu jest obudowa organowa złożona z pionowych stojaków drewnianych. Aspektem tej technologii jest funkcja ostrzegawcza – pod wpływem rosnącego obciążenia drewno emituje specyficzny, wysoki dźwięk, który sygnalizuje górnikom potencjalne zagrożenie.
Nazwa komory upamiętniająca Mikołaja Kopernika została nadana w 1973 roku, w pięćsetlecie jego narodzin. Wcześniej przestrzeń ta była w stanie zaniedbania, jednak dzięki inicjatywie górników wielickich przywrócono jej odpowiednią kondycję.
Rzeźba Mikołaja Kopernika Rzeźbę odsłonięto w roku 1973, w związku z przypadającą wówczas pięćsetną rocznicą narodzin uczonego. Autorem dzieła był Władysław Hapek. Naukowiec przedstawiony jest jako postać dzierżąca w jednej dłoni glob, a w drugiej swój przełomowy traktat De revolutionibus orbium coelestium.
Przypisy
Kategoria:Kopalnia Soli „Wieliczka”