Łowczyk ciemny, łowiec ciemny (Todiramphus enigma) – gatunek małego ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Jest endemitem archipelagu Wysp Talaud, administracyjnie należącego do Indonezji. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia.
Systematyka Pierwszego naukowego opisu gatunku dokonał niemiecki ornitolog Ernst Hartert, nadając mu nazwę Halcyon enigma. Opis ukazał się w 1904 roku na łamach „Novitates Zoologicae”. Autor jako miejsce typowe wskazał Lirung na wyspie Salibabu. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Todiramphus. Nie wyróżnia się podgatunków. Łowczyk ciemny jest blisko spokrewniony z łowczykiem cynamonowym (T. cinnamominus) i łowczykiem obrożnym (T. chloris), za podgatunki którego dawniej je uznawano.
Etymologia Todiramphus: rodzaj Todus Brisson, 1760 (płaskodziobek); rhamphos „dziób”. enigma: „zagadka, tajemnica”.
Morfologia Mały ptak o dużym, szerokim u nasady, czarnym dziobie, którego górna część jest nieco jaśniejsza, na dolnej szczęce, u nasady dzioba płowe przebarwienie. Nogi i stopy czarne. Tęczówki ciemnobrązowe. Nie występuje dymorfizm płciowy. Góra głowy zielona, poniżej czarna, dosyć wąska maska obejmująca nasadę dzioba, okolice oczu, uszy, rozciąga się wokół głowy, zwężając się z jej tyłu. Na czarnych piórach maski widoczne niewielkie ciemnozielone przebarwienia. Podgardle, gardło, szyja, kark, pierś, brzuch i boki białe podobnie jak pokrywy podogonowe. Skrzydła zielononiebieskie, ogon dosyć krótki, także zielononiebieski. Górne części ciała zielone. Osobniki młodociane nie zostały opisane.
Długość ciała 21 cm.
Zasięg występowania Łowczyk ciemny jest endemitem Wysp Talaud. Jego obecność stwierdzono na następujących wyspach tego archipelagu: Karakelong, Kaburuang i Salibabu. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje tylko około 2110 km².
Ekologia Głównym habitatem łowczyka ciemnego są nizinne lasy tropikalne, głównie pierwotne, i ich obrzeża. Obserwowany był także w lasach wtórnego wzrostu. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 4,8 roku. Dieta tego gatunku nie jest dobrze określona, stwierdzono tylko spożywanie owadów prostoskrzydłych i ślimaków rzecznych. Żeruje zarówno w lesie, jak i wzdłuż rzek i potoków. Zdobyczy wypatruje najczęściej siedząc na gałęziach w koronach drzew na wysokości 6–15 m nad ziemią; atakuje głównie przy gruncie, pikując w dół.
Rozmnażanie Nie ma wielu informacji na temat rozmnażania i gniazdowania. Obserwowano pary broniące terytoriów we wrześniu i październiku.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN łowczyk ciemny jest klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (NT, ). Liczebność populacji szacowana jest na 3–15 tysięcy dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako lekko spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zimorodkowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indonezji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1904 roku Kategoria:Taksony opisane przez Ernsta Harterta