Ekologia Głównym habitatem łowczyka ciemnego są nizinne lasy tropikalne, głównie pierwotne, i ich obrzeża. Obserwowany był także w lasach wtórnego wzrostu. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 4,8 roku. Dieta tego gatunku nie jest dobrze określona, stwierdzono tylko spożywanie owadów prostoskrzydłych i ślimaków rzecznych. Żeruje zarówno w lesie, jak i wzdłuż rzek i potoków. Zdobyczy wypatruje najczęściej siedząc na gałęziach w koronach drzew na wysokości 6–15 m nad ziemią; atakuje głównie przy gruncie, pikując w dół.
Rozmnażanie Nie ma wielu informacji na temat rozmnażania i gniazdowania. Obserwowano pary broniące terytoriów we wrześniu i październiku.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN łowczyk ciemny jest klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (NT, ). Liczebność populacji szacowana jest na 3–15 tysięcy dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako lekko spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zimorodkowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indonezji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1904 roku Kategoria:Taksony opisane przez Ernsta Harterta