Klement Slavický (ur. 22 września 1910 w Tovačovie, zm. 4 września 1999 w Pradze) – czeski kompozytor.
Życiorys Naukę pobierał od ojca, organisty w Tovačovie. W 1927 roku podjął studia w Konserwatorium Praskim u Karela Boleslava Jiráka (kompozycja) i Pavla Dědečka (dyrygentura), później uczył się też kompozycji u Josefa Suka (1931–1933) i Václava Talicha (1934–1936). Od 1936 do 1951 roku był pracownikiem rozgłośni radiowej w Pradze. Za swoją I Sinfoniettę otrzymał w 1940 roku nagrodę . W okresie stalinizmu jego twórczość została potępiona jako „formalistyczna”. Za odmowę wstąpienia do KSČ został zwolniony z radia i wykluczony ze Związku Kompozytorów Czeskich. Po Praskiej Wiośnie objęty był 10-letnim zakazem publicznej prezentacji swoich utworów. W 1985 roku otrzymał Złoty Medal ONZ za IV Sinfoniettę, napisaną dla uczczenia 40-lecia tej organizacji. W 1989 roku odmówił przyjęcia z rąk komunistycznych jeszcze władz tytułu artysty narodowego. Uznania swojej twórczości w kraju doczekał się dopiero po aksamitnej rewolucji.
Twórczość W swojej twórczości nawiązywał do muzyki i poezji ludowej regionu Moraw, co przejawiało się w tanecznych rytmach i śpiewnej melodyce. W latach 50. odszedł od cechującego wcześniejsze kompozycje optymistycznego witalizmu w kierunku pogłębionej ekspresji.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Czescy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Absolwenci Konserwatorium w Pradze