Karel Boleslav Jirák (ur. 28 stycznia 1891 w Pradze, zm. 30 stycznia 1972 w Chicago) – czeski kompozytor i dyrygent.
Życiorys Studiował prawo, filozofię i muzykologię na Uniwersytecie Karola w Pradze. Uczył się też kompozycji w Wiedniu u Vítězslava Nováka (1909–1911) i Josefa Bohuslava Foerstera (1911–1912). Dyrygował orkiestrą opery w Hamburgu (1915–1918) oraz Brnie i Morawskiej Ostrawie (1918–1920). Od 1920 do 1921 roku prowadził chór Hlahol i Czechosłowacką Orkiestrę Filharmoniczną w Pradze. W latach 1922–1930 wykładał kompozycję w Konserwatorium Praskim. Należał do współzałożycieli Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Od 1930 do 1945 roku był dyrektorem muzycznym i dyrygentem w czechosłowackim radiu. W 1947 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie w latach 1949–1967 kierował wydziałem kompozycji w Roosevelt College w Chicago. Za swoją V Symfonię otrzymał w 1951 roku nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu w Edynburgu.
W latach 1935–1946 był żonaty ze śpiewaczką Martą Krásovą.
Twórczość W swojej twórczości oscylował między neoromantyzmem a neoklasycyzmem. W latach 60. zaczął wykorzystywać technikę dodekafoniczną. Jako dyrygent propagował muzykę czeską.
Był autorem pracy Nauka o hudebních formách (Praga 1922, 2. wyd. 1946) oraz biografii Zdenka Fibicha (Ostrawa 1947), W.A. Mozarta (Ostrawa 1948) i Antonína Dvořáka (Nowy Jork 1961).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Czescy kompozytorzy Kategoria:Czescy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze