Branislav Đurđev (; ur. 4 sierpnia 1908 w Sremski Karlovci, zm. 26 lutego 1993 w Nowym Sadzie) – serbski historyk.
Życiorys W 1934 roku ukończył studia historyczne i filologię orientalną na Wydziale Filozoficznym na Uniwersytecie w Belgradzie. W 1952 roku na tej samej uczelni uzyskał stopień naukowy doktora. W ramach działalności naukowej zajmował się historią osmańskiego panowania na ziemiach południowosłowiańskich, ze szczególnym uwzględnieniem terenów Serbii i Czarnogóry. W latach 1939–1941 i 1946–1950 był kustoszem Muzeum Narodowego w Sarajewie. W latach 1950–1957 był profesorem Uniwersytetu w Sarajewie (Wydział Filozoficzny). Na emeryturę przeszedł w 1973 roku.
Wybrane publikacje (opracowano na podstawie materiału źródłowego) Turska vlast u Crnoj Gori u XVI i XVII veku (1953) Uloga crkve u starijoj istoriji srpskog naroda (1964) Postanak i razvitak brdskih, crnogorskih i hercegovačkih plemena (1984) Jugoslovenske zemlje pod turskom vlašću (do kraja XVIII vijeka) (pośmiertnie, 2005).
Przypisy
Kategoria:Serbscy historycy Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii Uniwersytetu w Belgradzie Kategoria:Ludzie związani z Sarajewem Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1993