Vic(tor) Legley (ur. 18 czerwca 1915 w Hazebrouck, zm. 28 listopada 1994 w Ostendzie) – belgijski kompozytor.
Życiorys W latach 1934–1937 studiował w konserwatorium w Brukseli, gdzie uczył się gry na altówce, muzyki kameralnej, kontrapunktu i fugi. Pobierał też prywatnie lekcje u Jeana Absila (1941). W 1943 roku zdobył 2. belgijską Prix de Rome (1943). W latach 1936–1948 grał jako skrzypek w orkiestrze radiowej. Później pracował jako redaktor działu muzycznego w radio belgijskim, propagując muzykę współczesną. Od 1949 do 1980 roku wykładał w konserwatorium w Brukseli, od 1959 roku na stanowisku profesora kompozycji. W 1950 roku został członkiem Chapelle Musicale królowej Elżbiety. Od 1965 roku był członkiem Koninklijke Vlaamse Academie voor Wetenschappen en Kunsten, w 1972 roku objął funkcję jej przewodniczącego. W 1981 roku został wybrany przewodniczącym Société belge des auteurs, compositeurs et éditeurs.
Był aktywnym uczestnikiem życia muzycznego w Belgii, działał jako publicysta muzyczny, reprezentował też kraj w jury licznych międzynarodowych konkursów i na konferencjach. Jego II Koncert skrzypcowy znalazł się jako pozycja obowiązkowa w repertuarze finału Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w 1967 roku.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Belgijscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1994