Jan Kapr (ur. 12 marca 1914 w Pradze, zm. 29 kwietnia 1988 tamże) – czeski kompozytor.
Życiorys Był synem muzyka Václava Kapra (1884–1962). Jako dziesięciolatek grał w założonym przez ojca zespole rozrywkowym, jednak na skutek zakończonego trwałym kalectwem ciężkiego wypadku musiał zaprzestać występów i poświęcił się nauce. Studiował w Konserwatorium Praskim u Jaroslava Řídkiego (1933–1938) i Jaroslava Křički (1938–1940). Od 1939 do 1946 roku pracował w rozgłośni radiowej w Pradze jako reżyser dźwięku. Był redaktorem czasopisma „Hudební rozhledy” (1949–1950) i redaktorem naczelnym wydawnictwa muzycznego „Orbis” (1950–1952). Od 1961 do 1972 roku wykładał w Akademii Sztuk Scenicznych im. Leoša Janáčka w Brnie. W 1968 roku otrzymał nagrodę na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu za utwór Cvičení pro Gydli.
Opublikował poświęconą muzyce współczesnej pracę Konstanty (Praga 1967).
W swoich kompozycjach nawiązywał początkowo do dorobku czeskiej szkoły kompozytorskiej, w okresie po 1956 roku zaadaptował bardziej współczesne techniki takie jak serializm i aleatoryzm. W latach 1949–1953 działał w czeskim Związku Kompozytorów i był jednym z realizatorów założeń socrealizmu w muzyce, w 1951 roku otrzymał Nagrodę Stalinowską za muzykę do filmu Nové Československo. Z czasem zmienił swoje zapatrywania ideologiczne, w 1968 roku wystosował list otwarty do Dmitrija Szostakowicza z protestem przeciwko stłumieniu Praskiej Wiosny, za co w ramach represji otrzymał zakaz publicznego prezentowania swoich utworów.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Czescy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Absolwenci Konserwatorium w Pradze Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej