Zbigniew Jerzy Witkowski (ur. 25 lipca 1934 w Warszawie-FalenicyZbigniew Witkowski. Encyklopedia Szczecina (red. Tadeusz Białecki) t. 2 (P-Ż), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2000, s.617. ISBN 83-7241-089-5., zm. 2 maja 2022 w SzczecinieNie żyje Zbigniew Witkowski, szczeciński aktor. Miał 87 lat. Kurier Szczeciński z 2 maja 2022 (dostęp 15.10.2023)) – polski aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i filmowy.

Życiorys Zbigniew Witkowski urodził się w rodzinie Henryka i Wandy z domu Meyer. Do szkoły uczęszczał w Brodnicy nad Drwęcą, gdzie zdał maturę. Przygodę z teatrem rozpoczął w Domu Kultury w Brodnicy, występując w wystawianych tam spektaklach. Od 1955 należał do zespołu Teatrów Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy-ToruniuIwona Gacparska. Ścieżki, drogi, przystanki, czyli całe Ich życie. Ostatnie historie ... Książnica Pomorska 2015.. Zadebiutował rolą Bojka w sztuce Za tych, co na morzu Borysa ŁawreniewaBiogram w „Encyklopedii Szczecina”. Wydanie jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina. Red. T. Białecki. Szczecińskie Towarzystwo Kultury, Szczecin 2015, s. 1147. ISBN 978-83-942725-0-0. Po maturze zdał egzamin wstępny do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w WarszawieEwa Koszur: Rozmowa ze Zbigniewem Witkowskim, aktorem Teatru Współczesnego, który obchodzi jubileusz 40-lecia pracy na scenie. „Głos Szczeciński” z 2000. Studiował na Wydziale Estradowym w roku akademickim 1956/57Indeks Zbigniewa Witkowskiego Wydziału Estradowego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, dokumentujący studia na I roku od 1.10.1956 do 30.09.1957 (w archiwum rodzinnym). pod opieką Jana Świderskiego, jego profesorami byli m.in. Hanka Bielicka, Ludwik Sempoliński, Aleksander Bardini, Kazimierz Rudzki, jednak po roku Wydział rozwiązano. Zbigniew ponownie zdał egzamin wstępny i został przyjęty na Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej im. Leona Schillera w Łodzi, gdzie po 4 latach studiów w 1961 otrzymał dyplom aktora dramatuDyplom ukończenia studiów na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Schillera W Łodzi, wydany 15.06.1961 (w archiwum rodzinnym)Zbigniew Witkowski [w:] Zenon Butkiewicz. Nasz Współczesny. Teatr Współczesny w Szczecinie w latach 1976-1996. Wydawnictwo Promocyjne Albatros Szczecin 1996, s. 110-111. ISBN 83-85796-32-0. Podczas studiów występował w Teatrze Powszechnym w Łodzi, m.in. w sztukach Sen nocy letniej Williama Shakespeare’a, Karykatury Jana Augusta Kisielewskiego.

28 sierpnia 1965 w Koszalinie poślubił żonę Barbarę z d. Stanowską. Obchodził kolejne jubileusze pracy aktorskiej, podczas których otrzymywał liczne listy gratulacyjne. Od 27 grudnia 1983 był członkiem rzeczywistym ZASPLegitymacja nr 2806, dokumentująca członkostwo rzeczywiste w Sekcji Dramatu ZASP od 27.12.1983, wydana przez Prezesa ZASP (w archiwum rodzinnym) (sekcja Dramatu). Na emeryturę przeszedł w 2007.

Zbigniew Witkowski został pochowany 6 maja 2022 w Ogrodzie Pamięci na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Pozostawił żonę Barbarę. mały|Stanisław Tym i Zbigniew Witkowski, Szczecin (2006) mały|List gratulacyjny z okazji jubileuszu od ZASP (2005)

Praca zawodowa Zbigniew Witkowski grał w różnorodnych i licznych sztukach teatralnych o charakterze dramatycznym i komediowym, a także w spektaklach kabaretowych. Po studiach w 1961 został zatrudniony w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie. Debiutował tam rolą Filipa w Dożywociu Aleksandra Fredry w reżyserii Ewy Kołogórskiej. Grał role m.in. Adasia w Szatanie z siódmej klasy Kornela Makuszyńskiego, Poety w sztuce W małym dworku Stanisława Ignacego Witkiewicza, Torupa w Lecie Tadeusza Rittnera, Klaudia w komedii Wiele hałasu o nic Williama Shakespeare’a, Męża w Ich czworgu Gabrieli Zapolskiej, Bukowicza w Grzechu Stefana Żeromskiego i Karola Grobera w Skandalu w Hellbergu Jerzego BroszkiewiczaAndrzej Androchowicz: Zbigniew Witkowski. Encyklopedia Pomorza Zachodniego (dostęp 15.10.2023).

Od 1965 związany ze Szczecinem, gdzie pracował jako aktor w Państwowych Teatrach Dramatycznych. Na szczecińskiej scenie zadebiutował rolą Przełożonego w Głodzie i pragnieniu Eugèna Ionesco. Później, od 1976 aż do przejścia na emeryturę w 2007, grał w Teatrze Współczesnym, współpracując również z innymi scenami SzczecinaBiogram w Encyklopedii Teatru Polskiego (dostęp 15.10.2023). Wśród zagranych przez siebie ról najbardziej cenił Arlekina w Grze miłości i przypadku, Bernarda w Perle, Rudego w Skoku Jerzego Wójcika, Gustawa w Miłości i próżności, Męża w Śnie, Hincza w Opętanych, Generała w Policjantach i Jojo w Chłopcach.

W 2003 wystąpił gościnnie w szczecińskim Teatrze Polskim, grając w adaptacji Chłopców Stanisława Grochowiaka. Współpracował także ze szczecińskim Teatrem „13 Muz”, Teatrem „Krypta” i kabaretem „Piwnica przy Krypcie” jako autor tekstów i ich wykonawca.

Podczas swojej kariery aktor brał także udział w przedstawieniach realizowanych na potrzeby Teatru Telewizji: Ukryty sojusznik Josepha Conrada Korzeniowskiego (1967), Ryszard III Williama Shakespeare’a (1968).

Aktor wystąpił w epizodycznych rolach w filmach: Awantura o Basię (1959), Krzyżacy (1960), Szatan z siódmej klasy (1960) i Tamań (1969)Biogram w internetowej bazie filmu polskiego (dostęp 15.10.2023). Grywał także w teatrze radiowym, m.in. w sztukach Anna wychodzi w morze Jadwigi Naczyńskiej (1962), Tajemnica czterech notarialnych akt Jerzego Sawiuka (1973), Na krawędzi białej ciszy Zbigniewa Kosiorowskiego (1981)Katarzyna Stróżyk: Honory i jubileusze. Kurier Szczeciński nr 59/25/ z 11 marca 2011..

Zbigniew Witkowski wystąpił łącznie w około 200 sztukach teatralnych, telewizyjnych i radiowych.

Aktor zbierał anegdoty teatralne, które regularnie publikował na łamach „Głosu Szczecińskiego”.

Odznaczenia i nagrody Zasłużony Działacz Kultury (1979)Legitymacja nr 214 Odznaki "Zasłużony Działacz Kultury", wydana 16 marca 1979 przez Ministra Kultury i Sztuki (w archiwum rodzinnym} Złoty Krzyż Zasługi (2005)Legitymacja nr 19-2005-253, wydana 24.02.2005 przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (w archiwum rodzinnym)Legitymacja nr 1120, wydana 6.11.2008 przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w archiwum rodzinnym) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008)Jubileusze szczecińskich aktorów. „Szczecin nasze miasto” z 30 marca 2009 (dostęp 15.10.2023) Odznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego (2016)Legitymacja nr 3432/15, wydana 21.01.2016 przez Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego (w archiwum rodzinnym) II Nagroda za rolę w monodramie Edward i Bóg w Teatrze 13 Muz w Szczecinie na VII Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie

Linki zewnętrzne Obszerny biogram aktora w Encyklopedii Pomorza Zachodniego pomeranica.pl wraz z dokumentacją fotograficzną i faktograficzną autorstwa Andrzeja Androchowicza Jr (dostęp 27.08.2025)

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Aktorzy teatralni Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinem Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Gryfa Zachodniopomorskiego Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie