Johann Friedrich Hugo Nepomuk Eckenbert von Dalberg (ochrzcz. 17 maja 1760 w Moguncji, zm. 26 lipca 1812 w Aschaffenburgu) – niemiecki duchowny, kompozytor, pianista i pisarz muzyczny, baron.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej. Studiował teologię w Getyndze. Uczył się kompozycji i teorii muzyki u Ignaza Holzbauera. Około 1775 roku odbył podróż do Włoch, w 1798 roku odwiedził natomiast Anglię. Był kanonikiem katedr w Trewirze, Wormacji i Spirze. Pełnił ponadto funkcję kanclerza na dworze elektorskim w Trewirze i Koblencji. Przez dłuższy czas przebywał także w Erfurcie. Koncertował jako pianista.
Skomponował m.in. 7 sonat skrzypcowych, Oktet, Trio fortepianowe, utwory na instrumenty klawiszowe, melodramat Eva’s Klagen na głos i instrumenty, 2 kantaty, ponadto pieśni świeckie i religijne do tekstów niemieckich, francuskich i angielskich. Napisał muzykę do Ody do radości Friedricha Schillera (1799). Był jednym z prekursorów stylu romantycznego w muzyce.
Nie był profesjonalnie wykształconym muzykiem, posiadał jednak rozległą wiedzę. Poza muzyką zajmował się m.in. prawem, meteorologią i badaniami nad Orientem. Znał antyczną i średniowieczną teorię muzyki, a także poglądy XVIII-wiecznych myślicieli takich jak Jean-Jacques Rousseau i Johann Gottfried Herder. Rozległość zainteresowań i niezbyt ścisłe traktowanie tematów powodują jednak, że jego pisma mają dyletancki charakter.
Wybrane prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Blicke eines Tonkünstlers in die Musik der Geister (Mannheim 1787) Vom Erfinden und Bilden (Frankfurt nad Menem 1791) Untersuchungen über den Ursprung der Harmonie und ihre allmählige Ausbildung (Erfurt 1801) Die Äolsharfe. Ein allegorischer Traum (Erfurt 1801) Über die Musik der Indier (Erfurt 1802) Lieder der Inder und anderer orientalischer Völker (Erfurt 1802)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy pianiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Moguncji Kategoria:Urodzeni w 1760 Kategoria:Zmarli w 1812