Johann Friedrich Hugo Nepomuk Eckenbert von Dalberg (ochrzcz. 17 maja 1760 w Moguncji, zm. 26 lipca 1812 w Aschaffenburgu) – niemiecki duchowny, kompozytor, pianista i pisarz muzyczny, baron.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej. Studiował teologię w Getyndze. Uczył się kompozycji i teorii muzyki u Ignaza Holzbauera. Około 1775 roku odbył podróż do Włoch, w 1798 roku odwiedził natomiast Anglię. Był kanonikiem katedr w Trewirze, Wormacji i Spirze. Pełnił ponadto funkcję kanclerza na dworze elektorskim w Trewirze i Koblencji. Przez dłuższy czas przebywał także w Erfurcie. Koncertował jako pianista.
Skomponował m.in. 7 sonat skrzypcowych, Oktet, Trio fortepianowe, utwory na instrumenty klawiszowe, melodramat Eva’s Klagen na głos i instrumenty, 2 kantaty, ponadto pieśni świeckie i religijne do tekstów niemieckich, francuskich i angielskich. Napisał muzykę do Ody do radości Friedricha Schillera (1799). Był jednym z prekursorów stylu romantycznego w muzyce.