Charles Barrois (ur. 21 kwietnia 1851 w Lille, zm. 5 listopada 1939 w Sainte-Geneviève-en-Caux) – geolog i paleontolog francuski.
Biografia Życiorys Charles Eugène Barrois urodził się 21 kwietnia 1851 w Lille w rodzinie przemysłowców. Jego kariera naukowa była związana z Faculté des Sciences w Lille (obecnie Université Lille Nord de France), gdzie w 1871 został asystentem, w 1878 wykładowcą, a w 1888 profesorem; w 1902 przejął katedrę geologii po swoim profesorze Jules'u Gosselet'cie. Dzięki sieci kontaktów był w stanie wchodzić ze swoimi współpracownikami bezpośrednio do kopalń celem prowadzenia badań paleontologicznych na miejscu. W 1900 był sekretarzem Międzynarodowego Kongresu Geologicznego w Paryżu. W 1907 został pierwszym kustoszem Muzeum Węglowego w Lille. W 1927 katedrę uniwersytecką po nim przejął jego uczeń Pierre Pruvost. Zmarł 5 listopada 1939 w Sainte-Geneviève-en-Caux (departament Seine-Maritime). Jego pogrzeb prowadził kardynał Achille Liénart, arcybiskup Lille.
Pełnione funkcje i otrzymane godności 1897 – przewodniczący Francuskiego Towarzystwa Geologicznego (fr. ) 1901 – Medal Wollastona nadany przez Londyńskie Towarzystwo Geologiczne 1904 – członek paryskiej Akademii Nauk
1918 – członek 1923 – komandor Legii Honorowej 1927 – przewodniczący paryskiej Akademii Nauk W 1870 był członkiem założycielem, a następnie siedmiokrotnie przewodniczącym Północnego Towarzystwa Geologicznego (fr. ).
Ponadto był członkiem zagranicznych akademii i towarzystw: , Papieskiej Akademii Nauk, , Bawarskiej Akademii Nauk, Royal Society of London i .
Osiągnięcia naukowe Znaczenie w historii nauki Zajmował się stratygrafią, paleontologią, petrografią i kartografią geologiczną. We wspomnieniach pośmiertnych podkreślano rozległość jego zainteresowań badawczych. Wśród jego największych osiągnięć można wymienić syntezy strukturalne zagłębia węglowego północnej Francji i Masywu Armorykańskiego. Opisał nowy rodzaj koralowców czteropromiennych Briantia Barrois, 1889 i liczne nowe gatunki zwierząt kopalnych. Był autorem około 20 arkuszy mapy geologicznej Francji w skali 1 : 80 000.
Wybrane publikacje Recherches sur le terrain crétacé supérieur de l'Angleterre et de l'Irlande (1876) Recherches sur les terrains anciens des Asturies et de la Galice (tom 1, 1882; tom 2, 1882) Faune du calcaire d'Erbray (1889) Bassin houiller du Nord et du Pas-de-Calais (Charles Barrois, Paul Bertrand & Pierre Pruvost, 1927; mapa) Carte de Bretagne montrant les relations des principales lignes tectoniques... avec les massifs de roches intrusives (1930; mapa)
Upamiętnienie Na jego cześć nazwano między innymi rodzaj ramienionogów Barroisella Hall & Clarke, 1892 (z rzędu Lingulida) oraz znaleziony w Bretanii gatunek ordowickiego ramienionoga Mcewanella barroisi Melou, 1990 (z rzędu Orthida).
Od jego nazwiska pochodzi też nazwa minerału barroisytu, należącego do grupy amfiboli.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Francuscy geolodzy Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Członkowie Francuskiej Akademii Nauk Kategoria:Ludzie związani z Lille Kategoria:Francuscy paleontolodzy Kategoria:Członkowie Papieskiej Akademii Nauk Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych