Kronika rodzinna (wł. Cronaca familiare) – włoski dramat obyczajowy z 1962 w reżyserii Valeria Zurliniego, zrealizowany na podstawie powieści Vasco Pratoliniego i wyprodukowany przez Goffreda Lombardo. Premiera filmu miała miejsce 6 września 1962 roku w sekcji konkursowej na 23. MFF w Wenecji, na którym obraz zdobył główną nagrodę Złotego Lwa.
Fabuła Film opowiada historię długiej i trudnej relacji dwóch braci – Enrica i Lorenza, którą przerwała tragiczna śmierć młodszego z nich. Enrico, dziennikarz w jednej z rzymskich gazet, odbiera telefon z wiadomością o śmierci Lorenza. Pogrążony w smutku, wspomina chwile, które spędzili razem.
Wcześnie osieroceni przez matkę, dzieciństwo przeżyli oddzielnie. Enrica wychowała babcia – kobieta uboga, lecz pełna dobroci. Lorenzo natomiast trafił pod opiekę zamożnego arystokraty i był wychowywany na dżentelmena. Chłopcy widywali się z rzadka. Zbliżyli się do siebie już jako młodzieńcy, po spotkaniu we Florencji. Od tego czasu Enrico stał się powiernikiem swojego młodszego, zdemoralizowanego i zmanierowanego brata. Czuł się za niego odpowiedzialny i w konsekwencji obwiniał siebie za życiowe zakręty i niepowodzenia Lorenza. W swoich uczuciach do młodszego brata miotał się między miłością a nienawiścią.
Obsada
Produkcja Zdjęcia kręcono we Florencji i w Rzymie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoskie adaptacje filmowe Kategoria:Włoskie dramaty obyczajowe Kategoria:Włoskie filmy z 1962 roku Kategoria:Filmy kręcone we Florencji Kategoria:Filmy kręcone w Rzymie Kategoria:Filmy nagrodzone weneckim Złotym Lwem Kategoria:Filmy o braciach Kategoria:Filmy o żałobie Kategoria:Filmy w reżyserii Valeria Zurliniego Kategoria:Filmy, których akcja toczy się we Florencji