Instytut Farb i Lakierów – jednostka organizacyjna Ministerstwa Przemysłu Chemicznego, powołana w celu prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie farb i lakierów celem zapewnienia rozwoju produkcji przemysłowej.
Powołanie Instytutu Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1953 r. w sprawie przekształcenia Centralnego Laboratorium Badawczego Farb i Lakierów w Instytut Farb i Lakierów oraz nadania mu statutu ustanowiono InstytutUchwała nr 66 Rady Ministrów z dnia 17 stycznia 1953 r. w sprawie przekształcenia Centralnego Laboratorium Badawczego Farb i Lakierów w Instytut Farb i Lakierów oraz nadania mu statutu. . Powołanie Instytutu pozostawało w ścisłym związku z ustawą z 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowejUstawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowej. .
Zwierzchni nadzór nad Instytutem sprawował Minister Przemysłu Chemicznego poprzez Zarząd Przemysłu Farb i Lakierów.
Siedzibą Instytutu były Gliwice.
Podstawowe zadania Instytutu Zadaniem Instytutu było prowadzenie prac naukowo-badawczych, mających na celu rozwój produkcji przemysłowej w dziedzinie inżynierii chemicznej, fizykochemii, fizyki oraz analizy technicznej, a w szczególności: organizowanie i prowadzenie prac naukowo-badawczych dla stworzenia podstaw zarówno teoretycznych jak i praktycznych dla nowych działów produkcji lub nowych metod wytwarzania i organizacji pracy, śledzenie postępu technicznego i naukowego oraz udzielanie opinii w sprawach związanych z postępem wiedzy i techniki, udoskonalanie i usprawnianie metod już stosowanych w przemyśle, inicjowanie nowych działów produkcji i współpraca przy ich organizowaniu, przeprowadzanie ekspertyz, zleconych prac technicznych i naukowo-badawczych, kształcenie przyszłych naukowców dla potrzeb własnych i innych instytutów naukowych oraz kształcenie personelu przemysłu w zakresie nowych metod lub nowych gałęzi przemysłu, nie uwzględnionych w programach szkolnictwa, współdziałanie w pracach zbiorowych, organizowanych przez inne instytuty i pracownie szkół wyższych i innych ośrodków badawczych w celu rozwiązania bardziej złożonych zagadnień, nawiązywanie i utrzymywanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami za granicą, prowadzenie dokumentacji i informacji naukowej i naukowo-technicznej.
Kierowanie Instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był za nią odpowiedzialny. Dyrektor zarządzał Instytutem przy pomocy jednego zastępcy. Zastępca miał przydzielony sobie zakres prac, za który odpowiadał przed dyrektorem. Dyrektora i jego zastępcę powoływał i odwoływał Minister Przemysłu Chemicznego.
Do zakresu działania dyrektora należało w szczególności: kierowanie całością prac naukowo-badawczych i organizacyjno-administracyjnych Instytutu, przedstawianie Radzie Naukowej do zaopiniowania projektów planów prac oraz preliminarzy dochodów i wydatków Instytutu, przedstawianie Ministrowi Przemysłu Chemicznego za pośrednictwem dyrektora Zarządu Przemysłu Farb i Lakierów do zatwierdzenia planów prac i preliminarzy dochodów i wydatków, tworzenie w ramach Instytutu za zgodą Ministra Przemysłu Chemicznego zakładów badawczych i doświadczalnych, zwoływanie konferencji i zjazdów naukowych, przedstawianie Ministrowi Przemysłu Chemicznego za pośrednictwem dyrektora Zarządu Przemysłu Farb i Lakierów sprawozdań z działalności Instytutu.
Rada Naukowa Przy Instytucie działała Rada Naukowa, która składała się z przewodniczącego, jego zastępcy oraz co najmniej 6 członków powołanych przez Ministra Przemysłu Chemicznego na okres 3 lat spośród przedstawicieli nauki i znawców zagadnień wchodzących w zakres działania Instytutu.
Przewodniczący Rady i jego zastępca oraz członkowie mogli być odwołani przed upływem kadencji. Dyrektor i pracownicy Instytutu nie mogli wchodzić w skład Rady.
Do zakresu działania Rady Naukowej należało: inicjowanie prac naukowo-badawczych, opiniowanie planów prac oraz preliminarzy dochodów i wydatków Instytutu, wypowiadanie się w sprawach dotyczących organizacji Instytutu, rozpatrywanie innych spraw na zlecenie Ministra Przemysłu Chemicznego lub na wniosek przewodniczącego Rady.
Organizacja Instytutu Komórki organizacyjne Instytutu dzieliły się na naukowe i usługowe. Komórki naukowe realizowały zasadnicze zadania Instytutu a komórki usługowe wykonywały funkcje pomocnicze w stosunku do komórek naukowych, w szczególności załatwiały sprawy: personalne, budżetowo-rachunkowe i gospodarcze.
W skład Instytutu wchodziły następujące komórki organizacyjne i stanowiska pracy: starszy planista, referent personalny, dział budżetowo-administracyjny, sekcja ogólnotechniczna, laboratorium analityczne, laboratorium fizyko-chemiczne, zakład badawczy, zakład technologiczny.
Przypisy
Kategoria:Polskie instytuty naukowe