mały Boczniak niebieskawy (Pleurotus columbinus Quél.) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pleurotus, Pleurotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1881 r. Lucien Quélet i nadana przez niego nazwa jest aktualna. Synonimy: Dendrosarcus columbinus (Quél.) Kuntze 1898, Pleurotus ostreatus f. columbinus (Quél.) Pilát 1935, Pleurotus ostreatus var. columbinus (Quél.) Quél. 1886. Polska nazwa według internetowego atlasu grzybów.
Morfologia Kapelusz Gdy występuje w kępach zwykle drobny o średnicy do 7 cm, ale pojedyncze okazy mogą osiągnąć średnicę do 40 cm. Mają nieregularny kształt i podwinięty brzeg. Powierzchnia gładka o barwie od niebieskawej do zielonkawoszarej z ochrowym lub czerwonawobrązowym środkiem. Z wiekiem kapelusz staje się szary. Blaszki Silnie zbiegające na trzon, białawe, niebieskawoszare, szerokie z międzyblaszkami. Trzon Ekscentryczny, czasami boczny. Ma kształt stożkowaty (jest cieńszy u podstawy). Powierzchnia gładka, biaława. Miąższ Białawy, jędrny, nieco twardy o łagodnym smaku i grzybowym zapachu.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce po raz pierwszy jego stanowiska podała Z. Flisińska w 2004 r. (jako Pleurotus ostreatus var. columbinus).
Grzyb pasożytniczy i saprotroficzny występujący na pniach drzew. Podobnie jak inne boczniaki jest grzybem nicieniobójczym, jego grzybnia może odżywiać się nicieniami, które paraliżuje za pomocą mykotoksyn.
Znaczenie Jest grzybem jadalnym i łatwym do uprawy grzybem uprawnym. Można go uprawiać na martwym drewnie, słomie, trawie, bawełnie, odpadach kawowych, produktach papierniczych.
Przypisy
Kategoria:Boczniakowate Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Grzyby mięsożerne Kategoria:Mykobiota Polski